เหตุผลที่ซูเฉินแสดงกระบวนท่ากระบี่ลมใบหลิวต่อหน้าหลิวกู่เฉิง ก็เพื่อใช้อาวุธที่อีกฝ่ายภาคภูมิใจที่สุดมาทำลายศักดิ์ศรีของเขา!
เพียงเช่นนั้น หลิวกู่เฉิงจึงจะยอมถอย
ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นหลิวกู่เฉิงหรือหลิวอวี้หลง ต่างก็เป็นศิษย์ของตระกูลหลิวและเป็นญาติของเขา หากซูเฉินลงมือฆ่าพวกเขา ย่อมทำให้มารดาต้องโศกเศร้าแน่นอน
ในเมื่อฆ่าไม่ได้ ก็ทำได้แค่ทำให้พวกเขาหมดกำลังใจ!
ซูเฉินเชื่อว่าเมื่อหลิวกู่เฉิงเห็นตนเองแสดงท่ากระบี่ลมใบหลิวออกมา จะต้องเต็มไปด้วยความละอายและสิ้นหวังอย่างถึงที่สุด
จากนี้ไป คงไม่กล้ากลับมาหาเรื่องอีก!
เขามองออกได้ว่าหลิวกู่เฉิงนั้นหลงใหลในกระบี่เป็นชีวิตจิตใจ ถ้าไม่ล้มอีกฝ่ายลงด้วยกระบี่ ก็ไม่มีทางยอมศิโรราบได้โดยแท้จริง
“ซูเฉิน ข้าขอโทษ!”
หลิวกู่เฉิงสูดลมหายใจลึก แล้วก้มคำนับอย่างจริงใจต่อซูเฉิน
“หืม?”
ซูเฉินชะงักไปเล็กน้อย
เขาไม่คาดคิดว่าหลิวกู่เฉิงจะกล่าวคำขอโทษกับตน
“เจ้ามีฝีมือกระบี่ที่ไร้เทียมทาน พรสวรรค์ของเจ้าเหนือกว่าทุกผู้คนที่ข้าเคยพบ! บุรุษผู้สามารถบรรลุถึงขั้นนี้ในวิถีกระบี่ ย่อมไม่ใช่ผู้ชั่วร้ายใด ๆ ข้ายอมรับว่าข้าผิด! ข้าไม่ควรฟังคำยุยงของหลิวอวี้หลงแล้วบุกมาหาเ
