มาและพูดขึ้น
“ถึงจะบอกว่าเมา แต่คงไม่ถึงกับรินเหล้าให้สักแก้วไม่ได้หรอกใช่ไหม มาลองดื่มเหล้าที่ไอ้ดารานี่รินให้กันเถอะ ดื่มแล้วฉันจะไป”
อีอูยอนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาหยิบขวดเหล้านอกขึ้นมาและรินใส่แก้ว ทันทีที่เหล้านอกชั้นดีถูกเติมจนเต็มแก้ว ชายคนนั้นก็พูดว่า ‘พอแล้ว’ และตะโกนออกมาราวกับจะบอกว่าเขาพอใจ ชายคนนั้นเอาแก้วมาแตะที่ริมฝีปากหนาๆ แล้วจู่ๆ เขากลับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้จึงเอ่ยเรียกอีอูยอน
พออีอูยอนเงยหน้าขึ้น ชายคนนั้นสาดเหล้านอกที่ควรจะดื่มลงไปใส่หน้าอีอูยอน มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในชั่วพริบตา เหล้านอกพวกนั้นไหลลงมาตามสันกรามเรียวของชายหนุ่ม
“ไอ้คนไร้มารยาท”
ชายคนนั้นเขวี้ยงแก้วลงบนโต๊ะและออกจากห้องไป พนักงานเสิร์ฟก้มหัวและบอกว่าจะนำผ้าเช็ดมือแบบเปียกมาให้ก่อนที่จะออกไป
“เป็นอะไรไหม”
กรรมการผู้จัดการคิมถามขึ้น อีอูยอนยิ้มและตอบออกมา
“ไม่เป็นไรครับ”
“ให้ตายสิ คนแบบนั้นมีอยู่เต็มไปหมดเลย”
หัวหน้าทีมชาหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋า และพยายามจะเช็ดหน้าของอีอูยอน อีอูยอนยกมือขึ้นมาปัดผ้าเช็ดหน้าของหัวหน้าทีมชาทิ้ง
“…?”
“ทิ้งผ้าเช็ดหน้าไปเถอะครับ ถ้าเขาเอาผ้าเปียกมาให้แล้
