เพราะเขารู้ว่าอีกฝ่ายจะตอบอะไรกลับมานั่นเอง
ซังอูดูดน้ำอัดลมเข้าไปเงียบๆ เมื่อยื่นแก้วให้แจยองอีกครั้ง ฝ่ายนั้นก็หันมาดูดต่อทันที เครื่องดื่มสีดำถูกดูดผ่านหลอดสีใสขึ้นไปอย่างรวดเร็ว ซังอูนึกสงสัยว่าทำไมอีกฝ่ายต้องจ้องคนอื่นขนาดนั้นระหว่างที่ดูดน้ำด้วย
แสงวูบวาบภายในสถานที่ที่ปกคลุมด้วยความมืดทำให้ใบหน้าด้านหนึ่งของแจยองเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาตามแสงไฟที่เดี๋ยวมืดเดี๋ยวสว่าง เงาของจมูกที่ตกกระทบบนแก้มยืดหดเข้าออก แม้เพิ่งดื่มน้ำอัดลมเข้าไปเมื่อครู่ แต่ซังอูกลับรู้สึกว่าภายในปากแห้งผาก ดวงตาที่ไม่ได้กะพริบเลยรู้สึกแสบขึ้นมา
ใครกันที่จะเป็นผู้ชนะในการแข่งขันจ้องตาอันแสนยาวนานนี้ บางทีอาจจะเป็นแจยอง เพราะเมื่อแสงสว่างจากหน้าจอดับลง ซังอูก็หลับตาแล้วขยับเข้าไปแนบริมฝีปากกับริมฝีปากของอีกฝ่ายเสียแล้ว
แม้จะผละออกมาเพราะตกใจกับเสียงกรีดร้องว่า “ช่วยด้วย!” พร้อมกับที่รอบข้างสว่างขึ้นกะทันหัน แต่ซังอูก็ยังรู้สึกละอายใจ ครั้งแรกก็คิดว่าอีกฝ่ายหลับอยู่ ครั้งที่สองอ้างว่าทำไปเพราะเมา ส่วนครั้งอื่นๆ เกิดขึ้นภายใต้ความยินยอมพร้อมใจ แต่ครั้งนี้เขากลับทำลงไปทั้งๆ ที่อีกฝ่ายยังลืมตาโพลงและไม่ได้ขออนุญาตก่อน
