ระหว่างที่เอาแต่ปิดตาด้วยฝ่ามืออย่างละอาย เขาได้พลาดครึ่งแรกของหนังไปในที่สุด
‘จบสิ้นแล้ว’
ซังอูไม่ชอบอะไรแบบนั้นเลย พอหันขวับไปมองตัวต้นเหตุที่ล่อลวงตนก็พบว่าฝ่ายนั้นเอาแต่จ้องหน้าจอด้วยสีหน้าเรียบเฉย มือที่วางอยู่บนที่วางแขนกระดิกนิ้วทั้งห้าอย่างเป็นธรรมชาติราวกับแมงมุม ซังอูบังคับร่างกายให้หันกลับมาแล้วมองไปข้างหน้า
โชคยังดีที่เนื้อหาของเรื่องเรียบง่ายพอที่จะทำความเข้าใจได้โดยไม่มีปัญหาแม้จะพลาดช่วงแรกไป ในเรื่องมีมนุษย์ต่างดาวที่บินได้ด้วยความเร็วแสง มีผิวหนังทนทานต่อความเสียหายทางกายภาพทุกชนิด และใช้แสงอาทิตย์เป็นแหล่งพลังงานปรากฏตัวขึ้น เนื้อเรื่องคร่าวๆ คือซูเปอร์มนุษย์ต่างดาวคนนั้นต้องยับยั้งแผนการร้ายของศัตรูที่คิดจะใช้จุดอ่อนของตนเป็นเครื่องมือ
ซังอูรู้สึกทรมานเป็นสองเท่า หนึ่งเพราะในหนังมีหลายจุดที่เขาไม่เข้าใจ สองเพราะแจยองเอาแต่ขยับมือตลอด ท่ามกลางความมืด มือที่สะท้อนกับแสงสีขาวนั้นไม่รู้จักอยู่นิ่งๆ เอาเสียเลย พอสะกิดด้วยการเคาะตรงที่วางแขน อีกฝ่ายก็กางนิ้วมือออกราวกับจะยืดเส้นยืดสาย บางทีก็พลิกฝ่ามือขึ้นมาให้ดู ซังอูจงใจไม่หันไปมองใบหน้าของแจยองตลอดระยะเวลาสองชั่วโมงครึ่งจึงไม่
