รู้ว่ากล้ามเนื้อบนใบหน้านั้นขยับเหมือนกันด้วยหรือเปล่า แต่เห็นแค่มือนั่นเขาก็รู้สึกเหมือนสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว
หลังจากหนังจบ พวกเขาเดินออกจากโรงฉายเงียบๆ จากนั้นโดยสารลิฟต์ลงมาชั้นล่าง เมื่อออกมาข้างนอก แขนก็ได้สัมผัสกับอากาศอันอบอุ่น ท้องฟ้าตอนกลางคืนมืดสนิท ส่วนทางเดินนั้นเป็นสีเทา เวลาล่วงเลยมาถึงตีหนึ่งโดยไม่รู้ตัว ถนนใหญ่แถวจองรยูนดงที่มักมีคนพลุกพล่านกลับว่างเปล่า
“หนังเป็นไง”
หลังจากเงียบใส่กันอยู่เก้านาทีแจยองก็เอ่ยขึ้น มือขวาล้วงกระเป๋าในท่าทางสบายๆ
“ซูเปอร์แมนควรจัดว่าเป็นสัตว์หรือเป็นพืชเหรอครับ”
“พูดอะไรของนายน่ะ”
“ก็เขาบอกว่าใช้อากาศกับแสงแดดเป็นแหล่งพลังงานนี่ครับ ถึงโครงสร้างร่ายกายจะซับซ้อนเหมือนกับมนุษย์ แต่ในเมื่อใช้ชีวิตด้วยการสังเคราะห์แสงก็น่าจะถูกจัดอยู่ในหมวดหมู่พืชมากกว่าสัตว์หรือเปล่าครับ”
“เอ่อ… ไม่รู้สิ”
“แล้วในเรื่องก็มีฉากที่บอกว่าจะโกนหนวดด้วย เขาโกนหนวดยังไงเหรอครับ ขนาดอยู่ท่ามกลางการระเบิดของซูเปอร์โนวา ขนสักเส้นก็ยังไม่ไหม้ด้วยซ้ำนี่ครับ เครื่องโกนหนวดทั่วไปที่ทำมาจากเหล็กก็ไม่น่าจะใช้ได้ด้วย”
“อืม…”
“น่าสงสารนะครับที่เขาแพ้คริปโตไนต์”
นั่นเป
