นะ เป็นทางเลือกที่ฉลาดมาก แม้จะปลอบใจตัวเองแบบนั้น แต่ก็ยังอดเสียดายไม่ได้
เธอนึกเสียดายความพยายามที่ผ่านมา คิดว่าตัวเองช่างดูน่าขัน คิดว่าทำไมตัวเองถึงไม่เด็ดขาดแบบนี้ นึกสงสัยว่าความรักอันร้อนแรงแบบในนิยายหรือในหนังเป็นความรู้สึกแบบไหน เธอได้แต่คิด คิด คิดวนไปวนมา แม้แต่ครั้งนี้สิ่งที่เป็นตัวขับเคลื่อนก็ยังคงเป็นสมอง ไม่ใช่หัวใจ
จีฮเยไม่ได้เกลียดตัวเองที่เป็นแบบนั้น นี่มันศตวรรษที่ 21 แล้ว ไม่ใช่ยุคที่โรมิโอกับจูเลียตจะฆ่าตัวตายตามกันอีกต่อไป
“สงสัยคงต้องมุ่งแต่เรียนอย่างเดียวล่ะมั้ง”
จีฮเยไหวไหล่เบาๆ แล้วลุกขึ้นยืน อย่างน้อยเธอก็อาจจะทำข้อสอบปลายภาคได้ดีกว่าชูซังอูที่มัวแต่ยุ่งอยู่กับเรื่องรักๆ ใคร่ๆ ก็เป็นได้ ถึงตอนกลางภาคจะได้คะแนนตามหลังอยู่แปดคะแนน แต่เธอก็ยังไม่ยอมแพ้ จีฮเยผลักประตูคาเฟ่ออกมาพบกับท้องฟ้าที่ดูสดใสเป็นพิเศษ
“อากาศดีจนน่ารำคาญเลยแฮะ!”
ความรักครั้งที่สี่ของรยูจีฮเยผู้ไร้ซึ่งความโรแมนติกจบลงตั้งแต่ยังไม่เริ่ม
คุณสมบัติใหม่สำหรับคัดกรองคนรักในอนาคต – ‘ไม่คบหากับผู้ชายหน้าตาดีที่ทำตัวหน้าไหว้หลังหลอก’
