ูบฉีดเร็วกว่าปกติล้วนไม่น่ายินดี ในขณะนั้นซังอูรู้สึกถึงความไม่พอใจที่รุนแรงกว่าที่เคย
‘อดทนเก่งไม่ใช่เล่นเลยนะ’
ชูซังอูเป็นมนุษย์ที่มีสมองอันสมบูรณ์แบบ ในโลกของเขามีหอควบคุมที่คอยควบคุมทุกอย่างอย่างเบ็ดเสร็จมาตลอดยี่สิบห้าปี แต่เมื่อไม่นานมานี้พลังที่ชื่อว่าความต้องการทางเพศซึ่งเคยถูกกดข่มและควบคุมไว้ในจิตใจในยามปกติกลับลุกขึ้นมาต่อต้าน และไม่ว่าจะกดลงไปอย่างไร แทนที่จะได้ถอนรากถอนโคน นานวันมันกลับยิ่งแข็งแกร่งขึ้นจนเขาปวดหัว
สายตาของซังอูพินิจภาพซิลลูเอท[3]ของแจยองอย่างไม่มีสติ ภาพชายรูปร่างสูงโปร่งที่ถูกรายล้อมด้วยแสงสีส้มนั้นมองเท่าไรก็ไม่เบื่อเลย อีกฝ่ายเพียงแค่ยืนอยู่เฉยๆ เท่านั้น แต่กลับทำให้เกิดความกระหายอย่างรุนแรงเพียงเพราะยืนอยู่ไกลเกินไป แม้จะเป็นความรู้สึกนึกคิดที่ไร้เหตุผล แต่เขากลับไม่อาจเพิกเฉยได้เลย
ควบคุมไม่ได้
แม้จะปฏิเสธการล่อลวงอย่างเป็นนัยของแจยองในช่วงนี้มาโดยตลอดก็ไม่มีประโยชน์ แรงกระตุ้นที่เขาคิดว่าตัวเองเอาชนะได้ถูกสั่งสมไว้เรื่อยมา และวินาทีที่ก้าวข้ามจุดวิกฤตไปแล้ว เท้าของซังอูก็ขยับไปโดยอัตโนมัติอย่างทนไม่ได้กับระยะระหว่างพวกเขา
ซังอูก้าวเดินเนิบช้าเข้าไปหาแจยอง ในหัว
