ะทำงานไปด้วยเช่นเดิม เมื่อแน่ใจแล้วว่าไม่มีใครแอบฟัง แจยองก็ลดเสียงลงแล้วพูดต่อ
“ความสัมพันธ์ของมนุษย์ก็เหมือนกัน มันไม่ได้เกิดขึ้นฝ่ายเดียว เรื่องที่ตกลงร่วมกัน นายจะมาตัดสินใจคนเดียว ยกเลิกคนเดียวได้เหรอ”
จู่ๆ หัวข้อบทสนทนาก็เปลี่ยนไป ราวกับว่าตอนนี้แจยองไม่ได้สนใจหน้าจอคอมพิวเตอร์แล้ว ซังอูเผชิญหน้ากับแววตาที่เด็ดเดี่ยวของอีกฝ่าย
“ไม่ได้ครับ”
“นายทำผิดใช่ไหม”
“ไม่รู้ครับ”
“ที่บอกให้หยุด ฉันคงยอมรับไม่ได้ ฉันจะอธิบายเหตุผลให้ฟังดังต่อไปนี้ ฟังให้ดีล่ะ”
แจยองพูดโดยไม่หลบตาหรือกะพริบตา
“นายบอกว่าอยู่ข้างฉันแล้วทรมานเพราะเกิดอารมณ์ใช่ไหม นายคงไม่รู้ว่าปกติแล้วในเวลาแบบนั้นยิ่งต้องใกล้ชิดกันให้มากขึ้นเพื่อปลดปล่อยความต้องการ นี่เป็นวิธีที่ได้รับการพิสูจน์แล้ว เราแทบไม่ได้ทำอะไรให้ตัดสินได้เลยด้วยซ้ำว่ามันล้มเหลว นายด่วนสรุปเกินไปแล้ว”
“ผมก็พยายามแล้วครับ”
“ฉันคิดว่าเหตุผลหลักที่ทำให้นายขอหยุดกลางคันเป็นเพราะคลิปวิดีโอ นายยังรีเสิร์ชไม่มากพอ”
“ยัง…ไม่พอเหรอครับ”
“ใช่ ฉันกับนายมีกันแค่สองคน นายจะไปซื้อวิดีโอสามคนแปดคนมาทำไม? แล้วใครที่ไหนจะไปมีม้าโยกติดไวเบรเตอร์อยู่ที่บ้าน? ขืนทำตามนั้นค
