แล้วพูดราวกับกระซิบ
“ซังอูยา”
“…”
“เมื่อเราตกลงว่าจะมีเซ็กซ์กัน ของ…ของนาย…ลำไส้ตรง…ของฉัน…เชี่ยเอ๊ย… เอาเป็นว่ามันไม่จำเป็นเว้ย ขอเถอะ จำไว้ว่าเรามีกันสองคน ถ้าคนหนึ่งสอดใส่เข้าไปแล้ว อีกคนไม่ต้องทำก็ได้”
“เหรอครับ? ไม่ต้องทำอย่างเท่าเทียมเหรอ”
“ไม่ใช่การรับโทษซะหน่อย ถ้าไม่อยากเป็นฝ่ายสอดใส่ก็แค่เป็นฝ่ายตรงข้ามเท่านั้นเอง ก็…เท่าที่ได้ยินมาเห็นว่าด้านหลังก็รู้สึกดีมากๆ ได้เหมือนกัน เท่านี้ก็น่าจะพอบรรเทาความต้องการได้แล้วไม่ใช่เหรอ”
“ได้ยินมาเหรอครับ ไหนว่าเคยลองแล้วไงครับ”
สีหน้าของแจยองเปลี่ยนเป็นซับซ้อนเกินบรรยาย เขาจ้องซังอูเขม็ง
“คิดว่าไงล่ะ ลองใช้จินตนาการดูหน่อยสิ”
สมองสองซีกของซังอูทำงานอย่างรวดเร็ว จางแจยองบอกอย่างชัดเจนว่าเคยนอนกับผู้ชายมาก่อน การมีเพศสัมพันธ์ระหว่างผู้ชายมีกลไกความสุขสมที่เกี่ยวข้องกับต่อมลูกหมาก จางแจยองบอกว่าไม่ได้รู้สึกด้วยสิ่งนั้น ดังนั้น ข้อสรุปก็มีสองแบบ ถ้าไม่ใช่เพราะขาดความชำนาญจนทำให้ไม่รู้สึกอะไร ก็ต้องเป็นเพราะ…
“เอ่อ… งั้นหรือว่ารุ่นพี่…”
นิ้วมือข้างซ้ายของซังอูงอเป็นรูปวงกลมโดยอัตโนมัติ จากนั้นก็แทงนิ้วชี้ข้างขวาเข้าไปในช่องว่างรูปวงกลมนั้น แจยองมองซังอูท
