‘นี่ไม่ใช่การแข่งขัน อย่าลืมว่ามันคือการทำงานร่วมกัน’
สามวันก่อนอีกฝ่ายยังพูดจาตามอำเภอใจอย่างเกรี้ยวกราดว่าจะหยุดทุกอย่าง ตอนนี้ไม่รู้ว่าเกิดมีอะไรมาดลใจ วันนั้นแจยองดูสะเทือนใจมากจริงๆ ทว่าวันนี้เจ้าตัวกลับใช้วิธีพูดที่เข้าใจและเห็นเป็นรูปธรรมอย่างใจเย็น
แจยองนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ก่อนจะบิดขี้เกียจพลางลุกจากที่นั่ง
“งั้นก็รับทราบตามนั้น แล้วฉันจะไปงีบสักหน่อย นายก็ทำงานอยู่ที่นี่ก่อนก็ได้”
“…”
“ถ้าอยากจุ๊บๆ ก็ปลุกแล้วค่อยทำนะ”
“ไม่ทำหรอกครับ ไม่ทำ!”
อีกฝ่ายเผยยิ้มทางสายตาแล้วเดินผ่านซังอูไป ซังอูมองแผ่นหลังของแจยองที่นอนอยู่บนเตียงพับก่อนจะดึงมู่ลี่ในห้องทำงานแล้วปิดไฟ ยูนาถึงกับถอดเฮดโฟนออกอย่างหงุดหงิดทันที
