ซังอูนั่งนิ่งโดยไม่ได้เปิดคอมพิวเตอร์ แต่แวบหนึ่งเขากลับเห็นแสงไฟจากเครื่อง
“อะไรน่ะ”
เขาติดนิสัยต้องปิดคอมพิวเตอร์เมื่อไม่ใช้เพื่อประหยัดไฟ ดังนั้น เขาไม่มีทางเปิดคอมพิวเตอร์ไว้นานกว่าสิบชั่วโมง เมื่อขยับเมาส์ หน้าจอก็สว่างขึ้น ซังอูมองหน้าจอที่มีโฟลเดอร์เกมและโฟลเดอร์ดาวน์โหลดถูกเปิดไว้หลายโฟลเดอร์อย่างไม่เป็นระเบียบและพบว่าวิดีโอศึกษาการมีเซ็กซ์ระหว่างผู้ชายหายไป
“…”
เขาเริ่มขยับมือวุ่นวาย ลองเช็กดูในถังขยะว่าตัวเองเผลอลบไปหรือไม่ แต่ก็ไม่มี เมื่อลองเช็กบันทึกรายการการเข้าถึงก็พบบันทึกที่บอกว่ามันถูกลบไปตอน 00:55:21 น.
“จางแจยอง!”
ซังอูคำรามพลางขยี้ผมตัวเอง พวกวิดีโอที่เขากะว่าจะลบอยู่แล้วนั้นช่างเถอะ แต่ฝ่ายนั้นไม่มีทางไม่เห็นโฟลเดอร์ที่โชว์หราอยู่บนหน้าเดสก์ท็อป ไม่รู้ว่าเจ้าตัวจะคิดอย่างไรหลังจากพบว่าข้อมูลทุกอย่างของตัวเองที่หาได้ตามเว็บไซต์ถูกเก็บไว้ในนั้น
ซังอูทนความละอายใจไม่ไหวจึงกดลบโฟลเดอร์จางแจยองทั้งโฟลเดอร์อย่างถาวร มือของเขาสั่นเทา ใบหน้าร้อนวูบวาบ เขาใช้ชีวิตอย่างผ่าเผยมาตลอด ไม่เคยมีเรื่องให้ต้องอับอาย แต่หมู่นี้กลับมีแต่ความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคย ซังอูรู้สึกอ้างว้างราวกับลอ
