กับโทแกบี
“พี่คะ เขาบอกว่าข้างในมีที่นั่งพอดีน่ะค่ะ โชคดีจังเลยนะคะ!”
หญิงสาวหัวเราะร่าและเดินเข้าเต็นท์ไปเสียอย่างนั้น ซังอูจึงกลายเป็นถูกทิ้งให้โดดเดี่ยวเหมือนไข่เป็ดในแม่น้ำนักตง[2] ซังอูสะบัดมือของแฟรงเกนสไตน์ออกอย่างยากลำบาก แต่คราวนี้กลับมีซอมบี้คอยดันหลัง คนพวกนี้แข็งแรงมากเกินไปอย่างไร้สติ ซังอูจึงถูกลากไปที่เต็นท์โดยไม่ทันได้ขัดขืน
“ยินดีต้อนรับครับ”
ต่อมาก็พบกับแวมไพร์ที่มาต้อนรับพวกเขาด้วยสีหน้าหงุดหงิด อีกฝ่ายเสยผมหน้าม้าขึ้นด้วยแว็กซ์เผยให้เห็นหน้าผาก เขียนขอบตาดำ และทาแป้งจนหน้าขาว ริมฝีปากถูกทาด้วยสีแดงเข้มแทนเลือด แม้จะเป็นรูปลักษณ์ที่แปลกประหลาดเหมือนกับพนักงานคนอื่นๆ แต่เจ้าตัวกลับดูดีอย่างไม่น่าเชื่อ และดูโดดเด่นสะดุดตา ในขณะนั้นมีนักศึกษาจำนวนหนึ่งวนเวียนอยู่รอบตัวเขาเพื่อรอขอถ่ายรูปด้วย
“สวัสดีค่ะ พี่แจยอง!”
“ไม่เจอกันนานนะจีฮเย คงต้องเซอร์วิสให้หนักๆ หน่อยแล้ว”
“ว้าว! จริงเหรอคะ? ฉันขอบคุณล่วงหน้าเลยนะคะ พี่แต่งหน้าแต่งตัวแบบนี้เหมาะมากเลยค่ะ สุดยอดๆ! เหมือนท่านเคานต์แดร็กคูล่าเลย เท่จังค่ะ”
“กับซังอูคือ… มาเดต?”
“เปล่าค่ะ เดตอะไรกัน! ฮ่าๆๆๆ! ก็แค่… พี่ซังชูติดหนี้ฉันน
