สิ่งที่เรียกว่างานเทศกาลเต็มไปด้วยกิจกรรมที่สกปรกเลอะเทอะอย่างที่คิด ตอนที่เดินผ่านไปผ่านมาอยู่ในมหาวิทยาลัยช่วงที่มีงาน เขาก็เคยคิดไว้ประมาณนี้ ป้ายที่ปลิวระเกะระกะเพราะลมพัด เต็นท์ผ้าใบหลากสี ผู้คนที่แต่งกายประหลาดๆ เสียงตะโกนและเสียงเพลงดังสนั่นไปทั่วทุกหนทุกแห่ง เรียกได้ว่าเป็นสถานที่ที่รวมทุกสิ่งที่สร้างความทรมานให้หูและตาเอาไว้ด้วยกัน
“โห ยอดไปเลย ว่าไหมคะ”
ซังอูคิดว่าปกติแล้วจีฮเยเป็นนักศึกษาที่มีสามัญสำนึกและมีความคิดยืดหยุ่น แต่วันนี้เธอดูแปลกกว่าทุกวัน ดวงตาของเธอเป็นประกาย กินอะไรก็บอกว่าอร่อย เห็นอะไรก็ชมว่ายอดเยี่ยม
ซังอูเจอกับจีฮเยตอน 11:00 น. แล้วไปดูการแสดงของชมรมมายากลที่สามารถเอาชนะกฎฟิสิกส์และหลอกคนดูได้ ตอน 12:02 น. ไปคาเฟ่ไพ่ยิปซี เขากินแซนวิชและอดทนอดกลั้นกับการหลอกลวงด้วยไพ่ที่มีรูปวาด 12:42 น. ไปดูการแสดงดนตรีที่ทำเอาหูแทบแตกของชมรมวงดนตรี เขาคิดถึงที่อุดหูขึ้นมา ตั้งแต่ 13:13 น. เป็นต้นไปเขาดื่มน้ำและอ่านหนังสือการ์ตูนที่สกปรกอยู่ที่คาเฟ่ของชมรมการ์ตูน 15:43 น. จีฮเยเดินตาบวมออกจากคาเฟ่เพราะร้องไห้ตอนอ่านหนังสือการ์ตูน
“ฉันไม่คิดเลยค่ะว่าอารันจะตาย เป็นลูคี
