ครับ”
“ตั้งสองอาทิตย์? นายรู้ใช่ไหมว่าฉันมีเวลาไม่มาก”
“ผมรู้ครับ แต่อาทิตย์หน้าผมมีสอบกลางภาค ถ้ารุ่นพี่ดูในตารางงานก็จะเห็นว่าผมไม่ได้นัดประชุมเลยเป็นเวลาสองอาทิตย์ ในช่วงนั้นผมจะลองพิจารณาข้อเสนอของรุ่นพี่ดูครับ งานของฝั่งกราฟิก รุ่นพี่ก็ทำไปตามตาราง แล้วบีบอัดไฟล์อัปโหลดผ่าน FTP[1] ในวันที่ 26 เมษานะครับ”
“ไอ้เด็กหัวดื้อเอ๊ย”
เมื่อพูดจบแล้ว ซังอูก็ลุกขึ้น มือที่ถูกแจยองกุมไว้ยังคงชาอยู่ ขณะเดินผ่านแจยอง เจ้าตัวก็เอ่ยเรียก
“ชูซังอู”
“ทำไมเหรอครับ”
“สำหรับนายมันมีอะไรยากหนักหนาวะ”
“ผมไม่เข้าใจว่ารุ่นพี่พูดอะไรครับ ไว้เจอกันในการประชุมคราวหน้านะครับ”
“ประชุมไร้สาระ”
ขณะเดินไปที่ประตู ซังอูก็รู้สึกถึงอะดรีนาลีนไหลเวียนอยู่ในเส้นเลือด
