’
ตามหลักการของซังอูแล้ว เขาสมควรจะปฏิเสธว่าทำเรื่องแบบนั้นไม่ได้ ความเห็นของคนส่วนใหญ่ในอินเทอร์เน็ตเองก็บอกว่า ‘คู่นอน’ ที่คบกันเพื่อแก้ปัญหาความต้องการทางเพศเป็นรูปแบบความสัมพันธ์ที่ผิดศีลธรรม ไม่ว่าความต้องการทางเพศจะอัดแน่นมากแค่ไหน ในฐานะมนุษย์ผู้มีความศิวิไลซ์ควรจะเอาชนะมันให้ได้ แต่เมื่อฟังจุดยืนของแจยองแล้วกลับมีเหตุผลอย่างคาดไม่ถึง
เหนือสิ่งอื่นใดคือมีเหงื่อผุดออกมาจากมือที่จับกันอยู่และซังอูอยากรักษาสภาพนั้นไว้ อยากมอง อยากสัมผัส อยากจูบ และอยากทำมากกว่านั้น นั่นคือความต้องการที่เกิดขึ้นในใจ ซึ่งดูเหมือนมันจะไม่หายไปง่ายๆ ด้วยการเพิกเฉย
จริงหรือ? ถ้าอยากจัดการกับความต้องการทางเพศต้องเดินเข้าไปสู่ใจกลางนั่นเท่านั้นหรือ? น่าเสียดายที่มันเป็นความกังวลที่เขาไม่เคยประสบมาก่อนจึงไม่มีเบาะแสมากพอที่จะตัดสิน
“ก่อนอื่นปล่อยนี่ก่อนเถอะครับ”
ซังอูดันแจยองออกอย่างยากลำบาก เขาดึงมือออกแล้วกระถดสะโพกถอยหลังออกห่างจากอีกฝ่าย แม้จะเป็นข้อเสนอที่เย้ายวนใจ แต่ซังอูไม่ใช่คนที่จะตัดสินใจเรื่องสำคัญด้วยความอยากชั่วขณะ เขาหยิบหมวกขึ้นมาสวมแล้วพูด
“ผมขอเวลาตรวจสอบข้อเสนอก่อนครับ”
“โอเค นานแค่ไหนล่ะ”
“สองอาทิตย์
