้งใจหรือไม่ แต่ตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมาแจยองถูกโจมตีอย่างหนักจนกำแพงเมืองพังทลาย คูเมืองก็ถูกถม เขาต้องการยืนยันให้แน่ใจว่าปลายทางของความรู้สึกขัดแย้งในใจนี้อยู่ตรงไหน ด้วยเหตุนั้นเขาจึงจัดเตรียมโอกาสแบบนี้ไว้
เพลงอิเล็กทรอนิกส์ที่แจยองชอบดังคลอเบาๆ ออกมาจากลำโพง ขณะที่ซังอูมองเพดาน แจยองมองพินิจพิจารณาลำคอของอีกฝ่ายอยู่สองสามวินาทีก่อนจะได้สติหันหน้าไปทางอื่น
รออยู่ครู่หนึ่งพนักงานก็มาพร้อมกับโซจูและกับแกล้ม ซังอูดูเหมือนคนไม่เคยร่วมวงเหล้ามาก่อน แต่เจ้าตัวกลับหยิบขวดไปเขย่าอย่างเป็นธรรมชาติแล้วเปิดฝา แจยองรับโซจูที่ซังอูรินให้ด้วยใจสั่นไหวเล็กน้อย
แบบแผนของการรินเหล้าคือรินด้วยมือขวาและใช้มือซ้ายรองใต้ข้อมือขวา ใช้ฝ่ามือบังเวลายกขึ้นดื่ม และเก็บรักษาความลับที่คุยในวงเหล้า เหล่านั้นเป็นมารยาทที่สมบูรณ์แบบ
“ไปเรียนมาจากใคร”
“คุณแม่ครับ ท่านบอกว่าถ้าไม่รู้จะขาดทุน พอบรรลุนิติภาวะท่านก็สอนทันทีเลยครับ”
ทีนี้ก็ถึงคราวแจยองเป็นคนรินเหล้า ซังอูใช้มือข้างหนึ่งถือแก้ว อีกข้างรองใต้ข้อมือ แม้แจยองจะรู้สึกว่าเป็นพี่น้องมหาวิทยาลัยเดียวกันแท้ๆ จะต้องเคร่งครัดอะไรขนาดนั้น แต่เขาก็ไม่ได้พูดออกไป เพราะต
