นวนหนึ่ง ก่อนจะเปิดมิวสิควิดีโอของวงดนตรีที่ชอบ เวลาอยู่กับยูนาหรือซองจิน พวกเขามักจะเปิดเพลงไว้เสียงดังตอนทำงานเสมอ แต่หลังจากที่ซังอูเข้ามา เขาก็ไม่เคยเปิดเพลงอีกเลย ยูนาเองแรกๆ ก็ขัดขืนอยู่สองสามครั้ง แต่หลังจากเถียงแพ้อย่างกล้าหาญไปเสียทุกครั้ง เธอก็จะถอนหายใจและหยิบเฮดโฟนขึ้นมาสวมเมื่อซังอูเข้ามา แต่วันนี้เธอกลับเร็วจึงไม่เกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้น
เสียงของซินธิไซเซอร์[3]ที่เหมือนฝัน จังหวะกลองที่ดังตึกๆ เบสที่ให้เสียงทุ้มต่ำ กีตาร์ไฟฟ้าที่สั่นคลอนหัวใจ และเสียงร้องที่ชวนฝัน แจยองหลับตาลงและจมอยู่กับเสียงเพลง อีกใจหนึ่งก็เฝ้ารอคำพูด ‘ปิดเพลงด้วยครับ’ เมื่อแอบลืมตาขึ้นดูก็พบว่าซังอูยังคงนั่งหลังตรงทำงานอยู่
“ดูเหมือนจะถูกใจวงนี้นะ”
“เปล่าครับ ก็ไม่เท่าไร”
“วงดนตรีนี้ชื่อซะ…”
“ไซคิเดล ผมรู้จักครับ”
“ชื่อเพลงคือมะ…”
“แม็กเนติก ฟิลด์ เพลงที่แปด ในอัลบัมที่ห้า อิเล็กทริซิตี้ครับ ผมรู้อยู่แล้วครับ ช่วยอยู่เงียบๆ ทีเถอะครับ”
แจยองตกใจจนทำเฮดโฟนหล่น ศิลปินที่เขาชอบไม่ได้เป็นที่รู้จักในประเทศขนาดนั้น รู้ชื่อเพลงยังไม่เท่าไร แต่นี่รู้กระทั่งชื่ออัลบัมและลำดับของเพลง ปากบอกไม่สนใจ
