็นแบบนี้ล่ะครับ ที่ทำผิดมาคราวนี้ผมแก้ให้แล้ว คราวหน้าระวังอย่าให้ผิดอีกนะครับ”
อีกฝ่ายก็สนใจอยู่แค่นี้ แจยองสร้างไฟล์หลายสิบไฟล์พร้อมกันภายในเวลาที่กำหนด เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะไม่ทำพลาดเลย ยิ่งปกติเขาเป็นคนชอบตั้งชื่อไฟล์ทำนอง ‘สุดท้าย_final11สุดท้ายแล้วจริงๆ_1_สุดท้าย.ai’ ยิ่งแล้วใหญ่
“ไอ้คนเลือดเย็น”
ซังอูพับโน้ตบุ๊กลงแล้วเก็บใส่กระเป๋าโดยไม่สนใจคอมเมนต์ของแจยอง วันนี้ไม่มีคำว่า ‘ทำได้ดีมากครับ’ อะไรทำนองนั้นเหรอ แจยองแอบรออยู่ในใจ ทว่ากลับมีเพียงลมเย็นๆ พัดผ่าน ทำงานหนักแทบตายแต่ไม่ได้รับคำชมสักคำ สุดท้ายเรื่องที่ชูซังอูเองสนใจเขาเหมือนกันนั้นก็เป็นแค่การคิดไปเองที่เกิดจากความหวัง
เมื่อซังอูเก็บของเสร็จและลุกขึ้น แจยองก็เอ่ยเรียกลอยๆ
“นี่”
“ทำไมครับ”
“ช่วงนี้การเรียนนายโอเคดีหรือเปล่า”
เขาไม่รู้จะพูดอะไรจึงหลุดถามคำถามผิวเผินออกไป ซังอูสบตากับแจยองด้วยสีหน้าเป็นเชิงว่าถามเรื่องแบบนั้นไปทำไม
“ดีครับ วันนี้ก็เพิ่งไปมา”
“ซูเปอร์แมนชัดๆ”
“ช่วงนี้สภาพจิตใจดี การเรียนก็เลยเป็นไปด้วยดีครับ”
“ดีเพราะฉันถอยให้สินะ ขอบใจ ไอ้เด็กเวร”
ทีนี้ก็จะถึงคราวอีกฝ่ายนิ่วหน้าและบอกเขาว่าพูดจาไร้สาระให้มั
