ู้ชายที่ไร้กฎเกณฑ์ แต่เขาก็เป็นดีไซเนอร์ที่มีวาทศิลป์ เขาออกแบบมาเช่นนั้นเพื่อให้ตรงกับความสนใจของลูกค้าที่ชอบดีไซน์ที่ให้ความรู้สึกว่ามีสีสัน ในขณะเดียวกันก็เป็นโมโนโทน และมีการตกแต่งที่มากพอแต่ก็เรียบง่าย เขาอธิบายอยู่สองนาทีว่าภาพร่างแรกเหมาะกับคอนเซปต์อย่างมากและเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด ซังอูฟังจนจบแล้วพูดออกมาคำหนึ่ง
“เข้าใจแล้วครับ เอาเป็นภาพที่สามนะครับ”
“ตัวละครนักวิทยาศาสตร์เหมาะกับการผจญภัยมากกว่าตัวละครวัยรุ่นชายหญิงมากนะ”
“ถูกต้องครับ แต่ผมจะเอาภาพที่สาม”
“ทำไมวะ”
“ตัดสินจากภาพรวมครับ”
ซังอูตอบสรุปคร่าวๆ ไม่สมกับเป็นเจ้าตัวและเตรียมจะข้ามไปเรื่องอื่น เห็นได้ชัดว่าเขายึดติดกับตัวละคร SD
“เฮ้ย เอาอันแรกเถอะ”
“ไม่เอาครับ”
ไม่ว่าจะพยายามโน้มน้าวอย่างไร อีกฝ่ายก็ไม่สะเทือน
“เอา บอกให้เอา”
หลังจากโต้เถียงกันอยู่สองสามรอบ แจยองก็ล้มเลิกความตั้งใจ ถึงอย่างไรตอนนี้เขาก็บรรลุเป้าหมายแล้ว และเขาจะถอนตัวจากโปรเจกต์
ซังอูค่อยๆ วางแฟ้มแผนงานลงแล้วหันกายมาหาแจยองอีกครั้ง
“ตอนแปลงภาพร่างเป็นรูปดิจิทัลช่วยคำนึงถึงตอนใส่แอนิเมชั่น และแยกส่วนอวัยวะมาให้ด้วยนะครับ รุ่นพี่เก็บไฟล์ต้นฉบับไว้ แล้วส่งไฟล์