“เป็นแผนที่เหมาะกับเกมคอมพิวเตอร์ดีนะครับ”
‘อึก’
ผลงานถูกปฏิเสธอีกแล้ว ซังอูเปิดแฟ้มแล้วหยิบเอกสารแผ่นหนึ่งออกมา
“นี่เป็นบทวิเคราะห์เกมร้อยอันดับในแอปสโตร์ครับ 68% เป็นมินิเกมง่ายๆ อย่างเกม Arcade เกมต่อสู้ เกม Puzzle ถึงเกม RPG จะมีสัดส่วน 11% แต่ทุกเกมมาจากบริษัทใหญ่ แผนที่รุ่นพี่เสนอมาทำเป็นเกมมือถือด้วยคนสองคนภายในสี่เดือนไม่ได้หรอกครับ”
“ไหนว่าจะซัพพอร์ตทุกคอนเซปต์ที่อยากลองทำไง”
“มันก็ต้องมีขอบเขตสิครับ”
ซังอูย้ายแบบร่างของแจยองไปไว้ด้านข้างด้วยสีหน้าเรียบเฉย ส่วนแจยองรู้สึกสะเทือนใจไม่น้อยเพราะไม่คิดว่าจะถูกปฏิเสธในฉาดเดียวแบบนี้ เขานั่งเหม่อไปครู่ใหญ่
“รุ่นพี่ไม่เคยลองทำเกมมือถือมาก่อน ผมเข้าใจครับ ทีนี้ก็เสียเวลากันมาพอสมควรแล้ว ช่วยโฟกัสที่แผนเดิมด้วยนะครับ”
“ไม่ได้”
“คราวนี้อะไรอีกล่ะครับ”
ซังอูพูดอย่างรำคาญ แจยองไม่เข้าใจว่าตัวเองตกต่ำขนาดนี้ได้อย่างไร ซังอูเป็นคนจัดตารางงานแน่นเกินไปแท้ๆ ทำไมเขาต้องกลายเป็นคนผิดด้วยล่ะ? เขารู้สึกทนไม่ได้ที่ตัวเองเหมือนกลายเป็นดีไซเนอร์ที่ไม่มีทั้งประสบการณ์และความสามารถ แจยองผุดลุกขึ้น สองมือค้ำกับโต๊ะ
“ฉันจะไม่พูดอะไรมาก”
ซังอูนั่งอยู่ที่เดิมแ
