ันนี้อะไรเหรอครับ”
“ทุนเรียนต่อของพี่เอง”
แจยองว่าพลางหัวเราะในลำคอ เพราะเขารู้สึกขำตัวเองที่ผิดนัดเพื่อนและจดจ่ออยู่กับงาน ชูซังอูสามารถดึงว่าที่บัณฑิตที่เคยเล่นสนุกไปวันๆ ออกจากความเกียจคร้านได้ ช่างเป็นคนที่สุดยอดจริงๆ
คราวนี้แจยองมั่นใจมากจริงๆ เขามั่นใจว่าคำชมจะต้องหลุดออกมาจากปากที่เอาแต่ทำท่าทางหงุดหงิดนั่นแน่นอน ชายหนุ่มกัดฟันพลางกระชับฝ่ามือที่จับปากกา