เมื่อแตะที่รูปตัวอย่าง รูปถ่ายก็ขยายขึ้นมาเต็มจอ ข้างๆ ซังอูที่นั่งตัวแข็งทื่อคือแจยองที่ยิ้มพลางแลบลิ้น แสงจากหลอดไฟฟลูออเรสเซนต์สะท้อนกับวิกยางหัวล้านที่พวกเขาสวมปิดหน้าผาก ขยาย ขยาย ขยาย เขาขยายรูปจนใบหน้าของแจยองขยายเต็มจอมือถือ แต่คุณภาพของรูปแย่เกินไป ทำให้ซังอูไม่ชอบใจ
‘เห็นว่าเล่นโซเชียลด้วยสินะ’
ซังอูวางมือถือลงแล้วเปิดคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ แม้จะใช้วิธีการต่างๆ เพื่อลดเวลาในการบูตเครื่องแต่ก็ยังรอนานอยู่ดี ทันทีที่หน้าเดสก์ท็อปปรากฏขึ้น เขาก็เปิดเว็บบราวเซอร์แล้วล็อกอินเข้า SNS ด้วยแอคเคานต์ที่สร้างไว้เมื่อนานมาแล้ว คนที่ติดตามซังอูอยู่มีเพียงสองคนเท่านั้น
[ไอ้เหี้ยซังชู รับโทรศัพท์ไม่เป็นเหรอวะ??]
[ซังชูๆๆ เข้ากรมกี่เดือนอะ?]
ในกล่องข้อความส่วนตัวมีข้อความไร้สาระสองสามฉบับที่เพื่อนสมัยมัธยมส่งมาเมื่อไม่กี่ปีก่อน ซังอูพิมพ์ชื่อจางแจยองลงในช่องค้นหา มีหลายคนที่ชื่อเหมือนกัน แต่จางแจยองเวอร์ชั่นที่เขาค้นหาอยู่นั้นมีผู้ติดตามมากที่สุดจึงอยู่ในอันดับแรกสุด
[จางแจยอง (Jae. J) Graphic Designer / Graffiti Writer / Skate Boarder]