10:36
ปังๆๆ!
ใครบางคนมาเคาะประตู เราไม่ได้สั่งอะไรนี่ เกิดอะไรขึ้นหว่า ซังอูลุกออกจากเตียง
ปังๆๆๆๆๆ!
อีกฝ่ายต่อยประตูแรงขึ้น ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นใครแต่เห็นได้ชัดว่าเป็นคนใจร้อนและไร้มารยาท ซังอูเดินเข้าไปใกล้ประตูเพื่อส่องตาแมว แต่ในตอนนั้นเองเขาก็ได้ยินเสียงตะโกนดังลั่น
“เฮ้ย ชูซังอู!”
ซังอูชะงักไปอย่างลังเลขณะที่เหลืออีกเพียงก้าวเดียวจะถึงประตู
“ฉันรู้ว่านายอยู่ข้างใน เปิดประตู”
“…”
“ตอบดิวะ”
ด้วยกลัวว่าถ้าขยับแล้วจะเกิดเสียงแม้เพียงเล็กน้อย ซังอูจึงเบิกตาโตและยื่นแข็งทื่ออยู่อย่างนั้น
“กูบอกให้ตอบไง ไอ้เหี้ย”
ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงสบถด่า นั่นทำให้ซังอูเข้าใจสถานการณ์อย่างง่ายดาย
เขาไม่ได้ไปเรียน จางแจยองเคยตามมาส่งถึงหน้าบ้านจึงรู้ที่อยู่ของเขา จักรยานของเขายังจอดอยู่ในที่จอดจักรยาน เท่านี้ก็เดาได้แล้วเขาอยู่บ้าน และตรงที่จอดจักรยานก็มีหมายเลขห้องของเจ้าของติดไว้
ซังอูถลึงตาตะโกนใส่คนที่อยู่หลังบานประตูอย่างโกรธเคือง
“ไปให้พ้นก่อนที่ผมจะแจ้งความข้อหาเมาแล้วอาละวาดเถอะครับ”
ปัง!
เสียงทุบนั้นดังจนเขานึกห่วงว่าประตูจะพัง
“เปิด”
“ไม่ครับ”
“เปิด!”
“ก็บอกว่าไม่ไงครับ มันเรื่องอะไรมาสั่งให้คน
