ซังอูมาเรียนเวลาเดิม นั่งที่เดิม นั่งเรียนท่าเดิม แต่วิชา ‘Embedded System’ กลับให้ความรู้สึกแปลกใหม่เหมือนเพิ่งเข้าเรียนครั้งแรก สำหรับซังอู วิชานี้ไม่ต่างอะไรกับวิชาที่เพิ่งเข้าเรียนเป็นครั้งแรกจริงๆ เพราะในตอนนั้นเขามักจะถูกก่อกวนจนไม่มีสมาธิ หลังหมดคาบเรียนที่ต้องวุ่นอยู่กับการเช็กเนื้อหาที่ต้องอ่านเพิ่มเติม อาจารย์ก็เอ่ยเรียกเขา
“นักศึกษา เสร็จแล้วมาหาอาจารย์หน่อยนะ”
“ครับ”
เขาคิดว่าอาจารย์อาจจะเรียกเขาไปอบรมแยก ถ้าเป็นก่อนหน้านี้เขาคงรู้สึกเหมือนฟ้าถล่มลงมา แต่ซังอูในตอนนี้เก็บหนังสือลงกระเป๋าด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก มีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้นมากมายจนเขาคิดว่าความเครียดแค่นี้ไม่นับเป็นอะไรเลย
ซังอูลุกขึ้นจากที่นั่งแล้วเดินไปหน้าชั้นเรียนที่อาจารย์กำลังเก็บไมโครโฟนอยู่
“เรียกหาผมเหรอครับ”
ซังอูพูดด้วยน้ำเสียงห่อเหี่ยว
“คาบที่แล้วทำไมขาดเรียนล่ะ”
อาจารย์ว่าพลางม้วนสายไมโครโฟน
‘รุ่นพี่หัวค—มาตามก่อกวนแล้วก็มากระซิบชวนไปดูหนังทำให้ผมเกิดแข็งขึ้นมา ผมสะเทือนใจมากก็เลยคิดจะดรอปเรียนและไม่ได้เข้าเรียนครับ’
ซังอูค้อมศีรษะลง
“ขอโทษครับ”
“นักศึกษาที่ชอบหลับอยู่ข้างๆ ไปไหนแล้วล่ะ”
“น่าจะถอนไปแล้วครับ”
อ
