“เรื่องรุ่นพี่นั่นน่ะ”
เมื่อถึงเวลาพัก ซังอูก็ได้โอกาส จีฮเยถึงกับเปลี่ยนท่าทางการนั่งเพื่อฟังอย่างตั้งใจ
“ใครคะ”
“คือ…รุ่นพี่จาง…แจยองนั่นน่ะ”
“อ๋อ ค่ะๆ”
“เหมือนเขาจะมีแฟนนะ”
เมื่อพูดออกไปแล้วซังอูกลับรู้สึกลำบากใจ สิ่งที่จีฮเยต้องการคือคำถาม ซังอูคิดว่าคำถามของเขาสมบูรณ์แบบ แต่เมื่อถามออกไปจริงๆ แล้วกลับฟังดูสะเปะสะปะ
แต่โชคดีที่จีฮเยดูเหมือนจะไม่ใส่ใจ เธอตอบด้วยรอยยิ้ม
“เท่าที่รู้ไม่มีนะคะ”
อาการอยากรู้อยากเห็นของซังอูคลายลงอย่างง่ายดาย
“คนที่คบเมื่อปีที่แล้วก็เหมือนจะเลิกไปพักใหญ่แล้วนะคะ อีกฝ่ายเป็นพี่สาวคณะนิติฯ ที่จบไปแล้ว… สวยมาก บ้านรวย แถมยังฉลาด เป็นผู้หญิงแบบที่ผู้หญิงด้วยกันยังมองว่าเท่น่ะค่ะ”
แล้วข้อมูลที่ไม่ได้ถามก็ตามมาเป็นพรวน
“เธอไปรู้เรื่องพวกนั้นได้ยังไง”
“ก็เห็นในโซเชียลแล้วก็ได้ยินข่าวลือมาบ้างค่ะ”
“ข่าวลืออะไร”
ปากของจีฮเยเริ่มขยับอีกครั้ง ตอนแจยองอายุยี่สิบมีบริษัทเอเจนซี่มาทาบทามให้เขาไปเป็นดาราก็เลยได้ทำงานเป็นนายแบบอยู่พักหนึ่ง และเพื่อนร่วมรุ่นที่คบหาด้วยสมัยปีหนึ่งปัจจุบันได้กลายเป็นนักร้องดังไปแล้ว ทั้งหมดล้วนเป็นข้อมูลที่ไม่จำเป็น เมื่อเห็นซังอูทำสีหน้าเนือยๆ จ
