จางแจยองแปลกไปจริงๆ
ระดับความรุนแรงของการก่อกวนที่เคยต้อนซังอูให้จนมุมด้วยความเครียดอยู่ช่วงหนึ่งลดฮวบลง และจู่ๆ ก็กลายเป็น 0 ในปัจจุบัน แน่นอนว่านั่นไม่รวมถึงความเครียดพื้นฐานจากการต้องนั่งด้วยกันในคาบเรียน และความเครียดอื่นๆ ที่เกิดขึ้นเพราะมีอีกฝ่ายอยู่ข้างๆ
วันจันทร์ของสัปดาห์ที่สอง ยิ่งกว่าการไม่แกล้งคือแจยองเริ่มหยิบยื่นความช่วยเหลือ ในคาบเรียนภาษาจีนที่ต้องฝึกบทสนทนาในบทเรียนกับคนข้างๆ ซังอูตั้งใจว่าจะไม่ฝึกกับแจยองจึงไปขอฝึกกับนักศึกษาหญิงที่นั่งอยู่ด้านซ้ายมือแทน แต่กลับถูกอีกฝ่ายปฏิเสธโดยให้เหตุผลว่าเธอจับคู่กับนักศึกษาหญิงคนอื่นซึ่งเป็นเพื่อนของเธอเองแล้ว ระหว่างที่ใช้เวลาไปอย่างเปล่าประโยชน์ นักศึกษาคนอื่นๆ ก็เริ่มฝึกกันหมดแล้ว ซังอูจึงต้องจับคู่กับแจยองที่เผยยิ้มเยาะบนใบหน้าด้วยท่าทีไม่จริงจังอย่างไม่มีทางเลือก
“กง-เจ้อล-ต่าโอ-ซออุลจั้น-ตูโอ-จัง-ซือ-จีเอน?”[1]
ซังอูเป็นฝ่ายถามเป็นภาษาจีนก่อนว่าจากที่นี่ไปสถานีโซลใช้เวลาเท่าไร เมื่อแจยองได้ยินดังนั้นก็พูดออกมาหนึ่งคำ
“ด้านภาษานายไม่ค่อยเท่าไรสินะ”
ซังอูไม่สนใจคำพูดนั้น เขาคิดว่าเขาฝึกคนเดียวก็พอแล้วจึงข้ามไปที่บทสนทนาถัดไปทันที
