ที่จะอ่านคราวนี้ขึ้นมา โต๊ะที่เขานั่งไม่มีนักศึกษาคนอื่นเลยสักคน ซังอูมองที่นั่งว่างเปล่านิ่งๆ ก่อนจะดึงสายตากลับมาที่หนังสือ
คอนเดนเซอร์[8] คาปาซิเตอร์[9] อินดักเตอร์[10] ไฟฟ้ากระแสตรงและกระแสสลับ… สายตาของเขาไม่ได้จดจ่ออยู่ที่ตัวหนังสือ เขากำลังถอดความหมายของสัญลักษณ์ แต่ไม่ว่าจะอ่านกี่รอบเขาก็ไม่เข้าใจ
‘แล้วมันยังไงวะเนี่ย’
หลังจากบ่นในใจจบ ซังอูก็รู้สึกตกใจกับตัวเอง ใจเขาไม่เคยปฏิเสธการเรียนมาก่อน แต่ไม่ว่าจะเข้าหาด้วยความยำเกรงแค่ไหน เนื้อหาก็ไม่เปิดประตูต้อนรับซังอู ต่อให้อ่านอีกกี่ครั้งเขาก็รู้แค่ผิวเผิน เข้าไม่ถึงแนวคิด นี่ต้องเป็นเพราะเขาเรียนในห้องไม่รู้เรื่องแน่ๆ ถึงได้ตามไม่ทัน
