้ค่อยอดตอนสิ้นเดือนก็ได้”
แม้จะไม่เห็นด้วยกับคำตอบ แต่เขาก็ไม่จำเป็นต้องไปกังวลกับกระเป๋าเงินของคนอื่น ซังอูพิจารณาเมนูอาหารที่มีชื่อแปลกตาเหล่านั้นอีกครั้งระหว่างที่จีฮเยยังคงตั้งอกตั้งใจชื่นชมจนน้ำลายแห้งว่าอาหารพวกนี้ทำให้เธอรู้สึกเหมือนตายแล้วเกิดใหม่ Fresca Citrus Salad… Cacciucco Rosso… Frittiitaliani…
“สั่งอาหารเลยไหมครับ”
ขณะที่ซังอูกำลังเพ่งมองชื่ออาหารจนหน้าแทบฝังลงไปในเมนู เขาก็ได้ยินน้ำเสียงนุ่มทุ้มดังขึ้นใกล้ๆ จีฮเยเป็นฝ่ายเอ่ยปากขึ้นก่อน
“ฉันขอพาสต้าวองโกเล่ที่นึงค่ะ”
“ส่วนผม…”
ซังอูเงยหน้าขึ้นเตรียมจะสั่งเมนูที่แพงที่สุด ในตอนนั้นเองที่เขาได้สบตากับพนักงานร้าน ที่จีฮเยพูดเป็นความจริง แม้แต่ในสายตาของซังอูที่ปกติแล้วไม่ได้สนใจรูปร่างหน้าตาของคนอื่นก็ยังรู้สึกว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ชายที่หน้าตาดีอย่างหาได้ยาก
ถัดจากทรงผมที่ดูสุภาพเรียบร้อยลงมาเป็นใบหน้าเรียวที่ประดับด้วยรอยยิ้มบางๆ ตาชั้นเดียวกลมโตดูเปิดเผย และจมูกโด่งเป็นสัน อีกฝ่ายสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเข้ากับผ้ากันเปื้อนสีดำที่ผูกไว้ที่เอว เป็นคนที่ดูสะอาดสะอ้าน
‘ว่าแต่เคยเจอที่ไหนมาก่อนหรือเปล่านะ’
หน้าตาของอีกฝ่ายดูคุ้นตา บางทีอ
