ซังอูขยี้ตาที่ยังไม่ตื่นดีแล้วเพ่งมองหน้าจอมือถืออยู่ครู่ใหญ่ ตอนเด็กๆ คนแถวบ้านมักจะเรียกเขาด้วยชื่อเล่น และด้วยเหตุนั้น สมัยเรียนเขาจึงอยู่มาโดยไม่มีชื่อจริง พอเข้ามหาวิทยาลัยก็กลายเป็นนักศึกษาซังอู รุ่นพี่ซังอู คุณชูซังอู ส่วนตอนเข้ากรมก็เป็นพลทหารชู สิบตรีชู สิบโทชู สิบเอกชู คนที่เรียกเขาว่า ‘ซังอูยา’ ในโลกนี้มีแค่พ่อกับแม่เขาเท่านั้น
[ส่งผิดเบอร์แล้วครับ โชคดีครับ_09:01]
[มือไม่พาย 3: ชูซังอู/อายุ25/วิศวะคอมปี3/ลาไปเข้ากรมแล้วเพิ่งกลับมาเรียนตอนเดือนกันยา/ไม่มีชมรม/ไม่ทำกิจกรรมของสโมสรนักศึกษา_09:02]
[มือไม่พาย 3: ถ้าไม่อยากลาออกก็มาคุยกันตอนที่ฉันยังพูดดีๆเถอะ_09:02]
เนื้อความดูน่ากลัวเล็กน้อย ซังอูจ้องหน้าจอโทรศัพท์มือถือจนจอแทบจะทะลุ อ่านข้อความซ้ำไปซ้ำมาอยู่หลายครั้ง ในระหว่างนั้นเองก็มีข้อความใหม่เข้ามา
[มือไม่พาย 3: วันนี้มาที่ประตูใหญ่ของมหาลัยตอน6โมง _09:05]
[มือไม่พาย 3: ฉันจะไม่ต่อยนาย _09:06]