างเจริญรุ่งเรือง”
เฝ่ยไป๋ลู่สูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อระงับความโกรธ เธอชี้ไปที่สถานที่รกร้างอันมืดมิด “แต่พวกคุณกลับสร้างดินแดนแห่งความตายไว้ที่ศูนย์กลางรวบรวมชี่ กระดูกของคนนอกที่ตายอย่างอนาถถูกฝังไว้ที่นี่ ความโกรธกลายเป็นความอาฆาต เป็นพลังหยิน เป็นวิญญาณชั่วร้าย”
พลังหยินและหยางที่ชั่วร้ายในยามนี้ได้รวมตัวกันตามลักษณะภูมิประเทศ และถักทอขึ้นเป็นเหมือนกรวยสีดำขนาดใหญ่ จุดศูนย์กลางที่ดูเหมือนจะมีชีวิต ได้ดูดกลืนสิ่งมีชีวิตในอากาศแล้วคายพลังด้านลบออกมา!
หากพลังด้านลบล้นทะลัก โรคระบาดใหญ่ย่อมปะทุขึ้นในโลกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
นอกจากนี้ในดินยังเลี้ยงแมลงซากศพจำนวนมหาศาลไว้ด้วย เมื่อแมลงซากศพคืบคลานไป ณ ที่แห่งใด…
ที่นั่นจะเป็นนรกบนดิน!
สิ่งที่หมู่บ้านเสี่ยวเหวินทำมาตลอดหลายปีที่ผ่านมาไม่ใช่ช่วยชีวิตตัวเอง แต่เป็นการทำความชั่ว!
ดวงตาของเฝ่ยไป๋ลู่คมกริบขึ้นเรื่อย ๆ ซูม่านม่านตัวสั่นเทา ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา เธอยังคงไม่อยากจะเชื่อ “ไม่ ไม่มีทาง นี่คือคำพยากรณ์ที่คุณย่าได้รับมา พวกเราทำตามคำพยากรณ์…”
“คำพยากรณ์เหรอ? ได้ ฉันจะทำให้คุณดู ว่าตอนนี้เทพภูเขาเป็นยังไง!” เฝ่ยไป๋ลู่วางยันต์สีเหลืองไว้บนหน้าผากซูม่านม่านแล้วให้เธอลืมตาพลางพูดไปด้วยว่า
“แผ่นดินถล่มและแผ่นดินไหวหนึ่งร้อยปีก่อนคือการพลิกตัวของมังกรคราม*[1] ความหมายไม่แน่ชัด แต่เป็นการแจ้งเตือนให้ระวัง ภัยแล้งเป็นเพราะมีคนตัดกิ่งไม้
