ที่ยื่นออกมาจากภูเขาไปทางแม่น้ำ จนมังกรครามไร้ขา”
ยันต์เนตรสวรรค์ทำให้โลกตรงหน้าของซูม่านม่านเปลี่ยนไป เธอเห็นพลังงานสีดำหนาปกคลุมหมู่บ้านเสี่ยวเหวิน
เมื่อมองไปยังจุดที่เฝ่ยไป๋ลู่ชี้ เธอก็มองเห็นมังกรครามไร้ขานอนคว่ำหน้าหายใจรวยรินอยู่บนภูเขา
เกล็ดมังกรบนตัวมันไร้ซึ่งแสงสว่าง บนตัวมีบาดแผลเน่าเปื่อยร้ายแรงจำนวนนับไม่ถ้วน พลังงานสีดำเพิ่มขึ้นในหมู่บ้านราวกับโซ่ตรวนที่มองไม่เห็นได้จมลงไปในเนื้อของมัน เลือดที่ไหลออกมาเป็นสีดำ นำมาซึ่งบรรยากาศอันอัปมงคล
…บนตัวเทพเจ้าภูเขาเต็มไปด้วยบาดแผล
ซูม่านม่านปิดปากแน่น น้ำตาไหลลงมาไม่รู้ตัว
เห็นได้ชัดว่าพลังงานสีดำนั่นกำลังดึงชีวิตมังกรครามไปทีละนิด
เป็นพวกเธอที่ทำร้ายเทพเจ้าขุนเขา…
เมื่อสัมผัสได้ถึงการจ้องมองของดวงตาสองข้าง มังกรครามพยายามเปิดเปลือกตาสุดกำลัง แต่กลับเห็นเพียงภาพอันเลือนรางเท่านั้น
ความอ่อนแอของชีพจรมังกรนี้ร้ายแรงกว่าที่เฝ่ยไป๋ลู่จินตนาการไว้
เมื่อดวงตาของมังกรขุ่นมัว ชีพจรมังกรนี้ก็จะสูญเสียจิตวิญญาณและหายไปจากสวรรค์และโลก แล้วแมลงซากศพและพลังด้านลบตรงเชิงเขาที่ถูกกดทับไว้จะควบคุมไม่ได้อีกต่อไป
เฝ่ยไป๋ลู่ทนดูภาพที่เกิดขึ้นไม่ได้ เธอจะต้องช่วยมังกรครามให้หลุดพ้นจากปัญหา
“ทะยาน ทะยานไปแล้ว…” ซูม่านม่านเห็นแค่ปลายเท้าของเฝ่ยไป๋ลู่เพียงนิดเดียวเท่านั้น เธอบินไปทางมังกรครามอย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องใช้เท้าเลย สง่างามราวกับกำลังเหยียบเมฆ
