ดียวกันกับเธอ ทั้งสองจึงร่วมกันต่อสู้กับผีโรคระบาด ถึงแม้จะต้องใช้พละกำลังเฮือกสุดท้ายสู้จนตัวตายไปพร้อมกัน มันก็จะแก้แค้น!
ผีโรคระบาดปล่อยพลังด้านลบออกมาอย่างต่อเนื่อง เพื่อทำให้ดวงตาของมังกรกลับไปขุ่นมัวอีกครั้ง
เมื่ออยู่ในสภาวะมองไม่เห็น ความแข็งแกร่งของมังกรครามจะลดลงอย่างมาก
แผนที่วางไว้ของผีโรคระบาดนั้นดีมาก แต่มันกลับลืมไปว่าบนหัวของมังกรครามมีเฝ่ยไป๋ลู่ที่เกิดมาพร้อมดวงตาหยินหยาง …เธอคือดวงตาของมังกรคราม!
เฝ่ยไป๋ลู่มองผีโรคระบาดในชั้นพลังด้านลบอย่างเย็นชาแล้วชี้บอกมังกรคราม
มังกรครามราวกับได้รับความช่วยเหลือจากเทพเจ้า ผีโรคระบาดคำรามด้วยความไม่ยินยอม ท้ายที่สุดก็ต้องพ่ายแพ้แก่มังกรคราม
ร่างที่ขาดรุ่งริ่งของผีโรคระบาดมลายหายไปกลายเป็นเถ้าถ่าน
ลมกระโชกแรงพัดมา เชือกสีแดงเส้นหนึ่งปลิวมาจากตัวผีโรคระบาด ซูม่านม่านเอื้อมมือออกไปคว้าไว้ตามสัญชาตญาณ ใบหน้าซีดเผือด
บนนั้นมีชื่อของคุณย่า…
……
ภายในห้องเล็ก ๆ มีเสียงตุ๊กตาดินเผาแตกดังขึ้น
คนผู้นั้นหยิบมาดู พร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงเสียใจอย่างยิ่ง “รออีกแค่ห้าปีก็จะเป็นผีโรคระบาดร้อยปีแล้ว ช่างน่าเสียดาย…”
[1] มังกรคราม คือสัตว์เทพสี่ทิศของศาสตร์ฮวงจุ้ย หนึ่งในดาวใหญ่สี่กลุ่มดาว
[2] ไท่ซ่างเหล่าจวิน คือเทพเจ้าสูงสุดของลัทธิเต๋า
[3] บทสวดถ่ายพลังบริสุทธิ์
…………………………………………………………………………………………………….
