ในวันประกาศผลการเรียน ซังอูได้รับข้อความอย่างต่อเนื่อง สองคนแรกส่งมาแค่คนละข้อความแล้วจบไป แต่อีกคนกลับขอนัดคุยด้วย และเอาแต่เซ้าซี้ไม่หยุดถึงขั้นโทรมาหา เขาจึงบล็อกเบอร์นั้นไป
จากนั้นก็ปิดเทอม ซังอูวางแผนไว้ว่าเทอมหน้าเขาจะลดวิชาเรียนลงและทำโปรเจกต์เกมมือถือ ดังนั้นเขาจึงศึกษาภาษาโปรแกรมมิ่ง[2]ด้วยตัวเองในวันธรรมดา และไปทำงานพิเศษที่ร้านอินเทอร์เน็ตในวันหยุดสุดสัปดาห์ ชีวิตประจำวันผ่านไปอย่างราบรื่น แต่กลับมีเรื่องกวนใจขึ้นมาเรื่องหนึ่ง
วันนั้นเป็นวันเสาร์ที่เขาออกไปทำงานที่ร้านอินเทอร์เน็ตตามปกติ มีนักศึกษาสองคนมาเล่นเกมที่ร้านทั้งวัน ซังอูอยู่ที่เคาน์เตอร์คิดเงินและได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่
‘นายไม่รู้เหรอ? แจยองมันเรียนไม่จบซะแล้ว’
‘ทำไมล่ะ ไหนว่าจะไปเรียนต่อต่างประเทศ’
‘ก็เพราะวิชาบังคับเลือกสองหน่วยกิต ไอ้วิชา…บุคลิกภาพอะไรนั่นน่ะ มีคนไปฟ้องอาจารย์เรื่องเช็กชื่อแทนเลยได้ F มา’
‘ขอแก้เกรดไม่ได้เหรอ’
‘เหมือนว่าอาจารย์จะเห็นแก่หน้าเด็กที่มาฟ้องเลยแก้ให้ไม่ได้ว่ะ’
‘ฟังดูเหมือนไล่ให้ไปเคลียร์กันเองเลยแฮะ’
รู้สึกเหมือนเคยได้ยินเรื่องทำนองนี้ที่ไหนมาก่อน ซังอูทำเป็นหาอะไรสักอย่างที่เคาน์เตอร์พลางเงี่ยหูแอ
