ผู้เป็นเจ้านาย กลิ่นแซนดัลวูดหนัก ๆ ประจำตัวอีกฝ่ายลอยมาเข้าจมูกเบาบาง
แทฮาจินหันหน้ามาเล็กน้อยแล้วจ้องมองเขาด้วยสายตาประหลาดใจ คล้ายจะถามกลาย ๆ ว่ามานั่งตรงนี้ทำไม
“เอาละ ไกด์อียอนอี คุณมาที่นี่เพราะไม่พอใจเรื่องจำนวนเงินที่ผมเสนอไปใช่ไหม?”
อีกฝ่ายเขียนไว้ในรายการฝากแจ้งให้ทราบว่า ให้มาหา [ในกรณีที่ไม่พอใจ] ซึ่งยอนอีก็ไม่พอใจองค์ชายรัชทายาทในหลาย ๆ เรื่องจริง ๆ จึงพยักหน้าตอบอย่างตรงไปตรงมา
“ครับ รองเท้าบินนั่นเป็นของมือสอง เพราะฉะนั้นก็ต้องจ่ายในราคาที่เหมาะสมโดยคำนวณในส่วนของค่าเสื่อมราคาด้วยถึงจะถูกต้องครับ ราคาตั้งต้นน่าจะไม่ถึง 10 โกลด์ หากเป็นของมือสองแต่ต้องจ่ายในราคาถึง 50 โกลด์ก็ไม่สมเหตุสมผลเลยนี่ครับ ได้โปรดพิจารณาตั้งราคาอีกครั้งเถอะครับ ไม่อย่างนั้นผมจะคืนรองเท้าบินให้ และจะจ่ายแค่ค่าเช่าสำหรับ 1 วันเท่านั้นครับ”
องค์ชายรัชทายาทริคาร์โดพยักหน้ารับทุกประโยคที่เขาพูดอย่างกระตือรือร้น รอยยิ้มแพรวพราวฉายขึ้นบนใบหน้าของผู้สูงศักดิ์
“คุณพูดถูกทุกอย่างเลย แต่ว่านะ ไกด์อียอนอี”
“ครับ”
“ผมคำนวณค่าเสื่อมราคาอย่างเหมาะสมแล้วจึงเรียกราคาไป 50 โกลด์ รองเท้านี่ได้รับการประเมินเป็นพิเศษจากผู้ประเ
