มินมูลค่าทรัพย์สินส่วนพระองค์เชียวนะ ถ้าไม่เชื่อผมเอาเอกสารประเมินให้ดูก็ได้”
“…”
“ผมคือองค์ชายรัชทายาทแห่งดิไอแลนด์ ถึงราคาตั้งต้นของรองเท้าบินคู่นั้นคือ 10 โกลด์ แต่ถ้าเป็นรองเท้าที่องค์รัชทายาทอย่างผมเคยสวมใส่ มูลค่าของมันก็ควรจะสูงขึ้นอีกหลายเท่าตัวไม่ใช่เหรอ?”
ยอนอีปิดปากเงียบ ก็อย่างที่อีกฝ่ายพูด กรณีที่คนสวมรองเท้าเป็นองค์ชายรัชทายาท หากนำรองเท้าบินระดับสูงคู่นี้ขึ้นประมูลก็น่าจะได้เงิน 50 โกลด์มาจริง ๆ เพราะบุคคลภายนอกต่างก็มองว่าข้าวของเครื่องใช้ของเชื้อพระวงศ์เป็นสิ่งล้ำค่าหายาก
ทว่าดวงหน้าขาวยังคงสงบนิ่ง ไม่แสดงท่าทีกระโตกกระตากออกมา
แม้ว่าในใจจะกระอักกระอ่วนกับความหลงตัวเองของอีกฝ่ายอยู่นิดหน่อย
“คำพูดของท่านถูกต้องแล้ว หากผู้มีบุญญาธิการของประเทศชาติเป็นผู้สวมใส่ รองเท้าคู่นั้นย่อมมีคุณค่าขึ้นอย่างแน่นอนครับ แต่ว่า…”
“ว่าไง?”
“ในตอนที่ท่านมอบรองเท้าให้ผม ผมไม่ทราบมาก่อนว่าท่านคือองค์ชายรัชทายาท เพราะท่านปลอมตัวและปกปิดตัวตนที่แท้จริงไว้ หากผมทราบว่าท่านเป็นถึงองค์ชาย ผมคงไม่เสียมารยาทยืมรองเท้าท่านหรอกครับ อีกทั้งตอนนั้นผมก็กำลังทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อความมั่นคงและความสงบสุขของป
