วันนี้เป็นวันพิเศษ
เอสเปอร์แทฮาจินยื่นเรื่องลาพักร้อน น่าสงสัยจริง ๆ ว่าคนที่เอาแต่ทำงานทุกวี่ทุกวันอย่างหมอนั่นลาพักร้อนด้วยเหตุผลอะไร ทว่าจิตใจที่ลิงโลดไปด้วยความยินดีก็กลบความสงสัยจนหายไปในที่สุด
เห็นว่าวันนี้ลาพักร้อนพร้อมกับโดเบอร์แมนเสียด้วย แถมยังไม่มีดอร์ปรากฏ เป็นวันที่สงบสุขอย่างหาได้ยากยิ่ง
นั่นหมายความว่า ยอนอีจะมีเวลาสะสางเรื่องที่คั่งค้างไว้สักที
“ตอนนั้นเขาบอกให้โทรหาใครนะ…”
เขามีหนี้ที่ต้องชดใช้ ค่ารองเท้าบินที่ใช้เพียงวันเดียวและดูดกลืนเก็บรักษาไว้ในมือข้างซ้ายมาตลอด เจ้านักต้มตุ๋นนั่นเรียกร้องค่ารองเท้าเป็นเงิน 50 โกลด์ แต่ยอนอีไม่มีทางยอมจ่ายราคานี้แน่นอน
เจ้านั่นบอกชื่อคนที่ให้ไปหาแล้วแต่เขาดันนึกยังไงก็นึกไม่ออก
ยอนอีตัดสินใจโทรไปหาฝ่ายธุรการอีกครั้ง
-อ๋อ ครับ ผมจัดการเลื่อนกำหนดชำระเงินตามที่คุณแจ้งเรียบร้อยแล้วครับ ไหนดูซิ เขียนไว้ว่า [ให้ไปบอกดีคอล เอสเปอร์ระดับ A+ ที่ถูกสั่งย้ายมาอยู่ศูนย์เมืองหลวง เขาจะพามาหาผม] น่ะครับ
เจ้าหน้าที่แจ้งข้อมูลให้เขาฟังอีกครั้งอย่างใจดี ปลายสายได้ฟังแล้วก็โคลงหัวน้อย ๆ ถ้าเป็นดีคอล เอสเปอร์ระดับ A+ ที่เพิ่งย้ายมา ก็หมายถึงผู้มีพล