ังพิเศษฟื้นฟูสภาพคนนั้นน่ะสิ
ยอนอีเบิกตากว้าง
ดีคอลสัญญาว่าจะช่วยรักษาอึยบินตอนสัปดาห์หน้า แต่ไอ้นักรีดไถนี่กลับบอกว่าดีคอลจะเป็นคนพาไปหามันเนี่ยนะ?
ว่าแล้วเขาก็ขอเบอร์ดีคอลจากโดเบอร์แมนแล้วต่อสายหาทันที
เสียงสัญญาณดังต่อกันสักพักแล้วถูกแทนที่ด้วยเสียงของชายคนหนึ่ง
-ครับ
“สวัสดีครับ ผมอียอนอี ไกด์ระดับ A ครับ สบายดีหรือเปล่าครับ?”
เขาได้เจออีกฝ่ายครั้งล่าสุดเมื่อสองวันที่แล้วนี่เอง แต่เมื่อถูกทักทายแบบนั้น ดีคอลจึงเงียบไปอึดใจหนึ่งก่อนจะเอ่ยตอบ
-ครับ มีเรื่องอะไรเหรอครับ?
“เอ่อ คือ… อันที่จริงผมก็สับสนนิดหน่อย คือผมถูกนักต้มตุ๋นที่ไหนไม่รู้โก่งราคาของมือสองน่ะครับ เขาบอกว่าถ้าติดต่อหาคุณดีคอลแล้วคุณจะพาผมไปหาเขา”
-ครับ ผมจะนำทางไปเองครับ
“…คงจะทราบอยู่แล้วสินะครับ เอ่อ คุณรู้จักกับจอมหน้าเลือดคนนั้นด้วยเหรอครับ?”
-ครับ เขาเคยเล่าให้ผมฟังแล้วก็เลยพอรู้คร่าว ๆ มาเจอกันตอนนี้เลยได้ไหมครับ?
“ตอนนี้เลยเหรอครับ?”
อีกฝ่ายแจ้งเวลานัดเร็วจนไม่ทันตั้งตัว ยอนอีสวมกางเกงผ้าฝ้ายกับเสื้อเชิ้ตสีขาวดูสะอาดตา ดูดกลืนโกลด์จำนวนหนึ่งกับรองเท้าบินไว้ในมือซ้าย เตรียมแบล็กการ์ดของพ่อไปเ