“เหอะ”
แทฮาจินส่งเสียงขึ้นจมูกมาระหว่างขับรถมุ่งหน้ากลับบ้าน
ภาพของอียอนอีที่พูดคำว่า [วันนี้สวยจังนะครับ] ออกมาในขณะทอดมองไปยังหญิงสาวในชุดกาวน์คนหนึ่งหวนกลับเข้ามาในห้วงความคิด เห็นหน้าละอ่อนแบบนั้นแต่ลูกไม้แพรวพราวบริหารเสน่ห์เก่งไม่เบา กับผู้หญิงที่ชื่ออึยบินก็ขยันเอาตัวเองไปป้วนเปี้ยนอยู่รอบ ๆ เธอซะเหลือเกิน แค่นั้นยังไม่พอ คราวนี้เผื่อแผ่ไปถึงคุณหมอสาวสวยเจ้าของไข้อีก
เมื่อไม่กี่วันก่อนแทฮาจินได้รับรายงานจากโมแปที่ถูกส่งไปสอดแนมอย่างลับ ๆ เนื้อหารายงานบอกว่าอียอนอีขลุกอยู่ในห้องผู้ป่วยคิมอึยบินตลอดทั้งช่วงเช้า พอตกบ่ายก็ไปกินข้าวกับแพทย์หญิงชเวซารังอย่างหวานชื่น ตกเย็นก็กลับไปปรนนิบัติคิมอึยบินต่อ
“ทำตัวพิลึกชะมัด”
เสียดายหน้าสวย ๆ นั่นซะจริง ไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายจะเป็นพวกแยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวออกจากกันไม่เป็น เพราะความประทับใจของแทฮาจินที่มีต่อยอนอีก็คือการที่เขาเลือกสวมเสื้อผ้ามิดชิดต่างจากพวกไกด์ที่พร้อมจะวิ่งเข้าใส่ในสภาพล่อนจ้อนนี่แหละ
จะว่าไปตอนที่ทำกิจกรรมเข้าจังหวะกัน ฝ่ายนั้นก็บอกว่าเพิ่งเคยไกด์ดิงโดยสัมผัสร่างกายลึกซึ้งกับคนอื่นแบบนี้เป็นครั้งแรก
จู่ ๆ เอสเปอร
