ูดพล่ามพรรณนาเรื่องเก่า ๆ วกไปวนมาจนน่ารำคาญ เขาจึงแกะมือเธอออกจากเอวตัวเองด้วยความหงุดหงิด
“ใจผมเนี่ยนะเปลี่ยนไป?”
ฮาจินพันเนกไทเปื้อนเลือดรอบลำคอของหญิงสาวหนึ่งรอบก่อนจะออกแรงกระชาก ใบหน้าหล่อเหลายื่นเข้าไปใกล้ใบหน้าที่เริ่มจะเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำราวกับขาดอากาศ
“ผมต้องมีใจให้ก่อนสิ คุณถึงจะพูดว่าใจผมเปลี่ยนไปได้”
“คุณฮาจิน...”
“ความสัมพันธ์ของเรามันก็แค่เรื่องปาหี่ คุณรู้เรื่องนี้ดีว่าใครไม่ใช่หรือไง?”
“อย่าทำแบบนี้เลย… ได้ไหม?”
หญิงสาวเงยหน้ามองฮาจินด้วยดวงตาที่มีน้ำตาเอ่อคลออย่างเศร้าสร้อย เธอเป็นสาวสวยหยาดฟ้ามาดิน ใครได้เห็นเป็นต้องใจอ่อนยวบ แต่ฮาจินกลับโต้ตอบอย่างไร้ความรู้สึก
ชื่อของเธอคือโรนีลล์
หลานสาวเจ้าของธุรกิจยักษ์ใหญ่ระดับท็อป 5 ของโลก อีกทั้งยังเป็นประชากรชาวเอเพนฮาร์ซึ่งเป็นประเทศเพื่อนบ้าน เป็นผู้หญิงที่ไม่มีเรื่องอะไรต้องมาข้องเกี่ยวกับเขาเลยสักนิด
แต่แล้วในวันหนึ่ง หญิงสาวคนนี้ก็มาตามหาเขา
ฮาจินไม่เคยอนุญาตให้ใครเข้าออกพื้นที่ส่วนตัว แต่เธอกลับมานั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋ออยู่ในห้องปฏิบัติการในศูนย์ เขานึกสงสัยว่าไอ้บ้าตัวไหนอนุญาตให้เธอผ่านเข้ามาชั้น 1 ได้ แต่อีกใจหนึ่งก็อยากรู้
