้นกับเธอ แล้วเลือกรถสีม่วงของบริษัทอื่นมาแทน
‘ป่านนี้แล้ว ทำไมเธอถึงยังกล้าโผล่หน้ามาให้ฉันเห็นอีก?’
เป็นสถานการณ์ที่ชวนให้เหนื่อยหน่ายจนแม้กระทั่งตัวเขาเองยังแปลกใจ
“ฉันลืมคุณไม่ได้หรอก ฉันแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว วันวันหนึ่งฉันเซิร์จหาชื่อของคุณฮาจินตั้งหลายครั้ง แค่ได้เห็นรูปคุณฉันก็มีความสุขแล้ว… คุณช่วยฉันสักหน่อยไม่ได้เหรอ?”
เรียวแขนบอบบางโอบกระหวัดรอบลำคอ ฮาจินหลับตาแน่น โมโหจนสั่นไปทั้งร่าง พูดกับผู้หญิงคนนี้ไปก็เปลืองน้ำลายเหมือนสีซอให้ควายฟัง ทั้งที่เตือนไว้ไม่รู้กี่ครั้งแล้วแท้ ๆ
สุดท้ายก็ไม่มีประโยชน์ ผู้หญิงคนนี้ยังกลับมาบุกรุกพื้นที่ส่วนตัวของเขาตามอำเภอใจอีกครั้งจนได้ โทสะของฮาจินเดือดพล่าน นัยน์ตาสีแดงก่ำเหยียดมองคล้ายกับจะกดอีกฝ่ายลงต่ำ ก่อนจะเอ่ยถามความในใจของเธอออกมาตรง ๆ
“บอกมาเถอะ คุณมาที่นี่เพื่อมีเซ็กซ์กับผมเหรอ?”
แพขนตายาวของโรนีลล์สั่นไหว เธอเบือนหน้าไปด้านข้าง ทำปากพะงาบ ๆ คล้ายจะพูดแต่ก็ไม่พูด ฮาจินจึงยกมือขึ้นมาบีบคางเธออย่างรุนแรง กระชากใบหน้าให้หันมาทางตน
“ปู่ของคุณเขารู้หรือเปล่า? ว่าหลานสาวคนเดียวทำตัวแบบนี้น่ะ?”
“ไม่ใช่นะ คุณฮาจิน... ฉัน…”
“ผมไม่ใช่ดิลโ
