อย่างเร่งรีบ
“วันนี้มาเร็วจังนะคะ ถ้ายังไม่ทานมื้อเย็น สนใจมาทานกับฉันไหมคะ?”
ไม่รู้ทำไมวันนี้คุณหมอสาวถึงได้ดูสวยกว่าปกติ รอยยิ้มสดใสแต่สงบเยือกเย็นอันเป็นเอกลักษณ์ของชเวซารังดูเหมาะกับเธอมาก ยอนอีกวาดตามองหญิงสาวตรงหน้าก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเหมือนชมนกชมฟ้า
“วันนี้สวยจังนะครับ”
“จริงเหรอคะ?” คำชมของเขามาจากใจจริงไร้ซึ่งจุดประสงค์แอบแฝง แต่ชเวซารังกลับหน้าแดงปลั่ง จับปอยผมทัดหลังใบหูสลับกับลูบหลังคออย่างเขินอาย
“ก็ฉันไม่รู้นี่นาว่าจะได้ไปเดตกับคุณยอนอีตอนไหน เลยต้องแต่งสวยตลอดน่ะสิคะ”
อาการของอึยบินกลับมาคงที่แล้วในช่วงสองสามวันมานี้ เป็นความดีความชอบของชเวซารังที่ทุ่มเทดูแลเอาใจใส่เธออย่างเต็มที่ ไม่รู้ว่าคิดไปเองไหม แต่หลังจากที่อีกฝ่ายได้คำตอบจากปากยอนอีว่าเขากับอึยบินเป็นแค่เพื่อนกันจริง ๆ คุณหมอสาวก็ดูจะยิ่งมุ่งหน้ารุกหนักกว่าเดิม
ชเวซารังคงทึกทักเอาเองว่าจะได้ออกเดตกับเขาในอีกไม่นาน เพราะยังไงยอนอีก็ให้สัญญาไว้แล้ว ไม่นึกเลยว่าเธอจะรีบเตรียมพร้อมตั้งแต่ตอนนี้
ยอนอีรู้สึกหนักใจจึงจงใจหลบเลี่ยงที่จะสบตากับคุณหมอสาว
“นี่ผมต้องทนฟังพวกคุณคุยกันไปถึงไหนครับ”
เสียง