เสมอ เขาบอกว่าที่พระราชวังมีคนจำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากตัวเองอยู่เยอะ จึงโดนคนนู้นคนนี้รั้งตัวไว้ให้วุ่นกว่าจะออกมาได้ แทฮาจินเองก็คงรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว จึงไม่คิดจะรอให้เลขาหนุ่มกลับมาหา แต่เลือกที่จะขับรถกลับแทน
ทันทีที่ออกจากบันไดทางขึ้นลงรถไฟใต้ดิน พวกนักข่าวที่มาดักรออยู่ด้านหน้าก็รัวชัตเตอร์ใส่หน้าพวกเขาพร้อมระดมยิงคำถาม
“วันนี้เกิดเหตุเยลโลว์ดอร์ปรากฏขึ้นในรถไฟใต้ดินของเมืองหลวงครับ! จำนวนผู้เสียชีวิตมีมากกว่าสามสิบคนครับ! คุณเอสเปอร์แทฮาจิน มีอะไรจะพูดในฐานะตัวแทนของศูนย์ไหมครับ?”
“สถิติบอกว่าความถี่ของการเกิดดอร์ในประเทศดิไอแลนค่อย ๆ เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ! คุณคิดเห็นยังไงกับเรื่องนี้บ้างคะ! ได้ยินมาว่าที่ประเทศเพื่อนบ้านของเราปรากฏดอร์น้อยลงด้วยนะคะ!”
“องค์หญิงเอเลนาเคยให้สัมภาษณ์ว่าเอสเปอร์แทฮาจินซุกซ่อนบุคลากรทรงคุณค่าไว้ สามารถบอกได้ไหมคะว่าเขาคือใคร!”
แชะ แชะ
ยอนอีพยายามเดินทำตัวลีบ ๆ ตามหลังแทฮาจิน คนดังผู้คุ้นชินกับการรุมทึ้งของนักข่าวเป็นอย่างดี ทว่ายอนอีเองก็ไม่ใช่คนตัวเล็กอะไร สุดท้ายจึงถูกถ่ายภาพติดไปกับคนข้างหน้าจนได้
กลุ่มคนที่กำลังรัวชัตเตอร์ไม่ลืมหูลืมตาเพิ่งจะ