น ขนาดตอนที่บังคับให้ตัวเองมีสภาวะคลั่ง เขายังกล้าเอาความเป็นความตายของตัวเองไปเดิมพันอย่างง่ายดายเลย
“คุณอียอนอี คุณเป็นคนประเภทที่ผมเกลียดที่สุด ข้ามเส้นกันเป็นว่าเล่น เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางจักรวาล ทั้งที่เป็นคนแบบนี้ แล้วทำไมคุณถึงมีความลับเยอะนักล่ะ บอกตรง ๆ นะว่าผมโคตรจะหงุดหงิดเลย”
แทฮาจินกล่าวโทษว่าเขาเป็นต้นเหตุทำให้ตัวเองอารมณ์เสียหน้าตาเฉย
ยอนอีไม่รู้จะตอบยังไงดี… เพราะเขาก็ไม่เคยเจอใครมาพูดสารภาพเปิดอกแบบนี้มาก่อนในชีวิต
“ไกด์ดิงสวนทางน่ะ ผมจะไม่ทำอีกแล้วครับ”
น้ำเสียงอีกฝ่ายราวกับกำลังกล่าวคําปฏิญาณ ตรรกะพื้น ๆ ที่ใคร ๆ ก็ทำกันดูจะเป็นปัญหาซับซ้อนมากสำหรับแทฮาจินจนต้องแสดงสีหน้าเคร่งเครียดแบบนี้ออกมา
ฝ่ายได้รับคำขอโทษทำเพียงแค่จ้องมองคนข้าง ๆ โดยไร้คำพูด การพยายามทำความเข้าใจผู้ชายคนนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายสักนิด แทฮาจินเป็นคนที่ความคิดซับซ้อนมากเกินกว่าจะตัดสินอะไรด้วยการมองเพียงด้านเดียว
ติดที่คำพูดต่อมาของอีกฝ่ายนี่สิ ทำให้ยอนอีงงยิ่งกว่า
“…ใช่แล้ว ผมทำเกินเรื่องไปเอง”
เขาพึมพำคล้ายกำลังกล่าวตำหนิตัวเอง
ในที่สุดเขาก็พร่ำบ่นคนเดียวเสร็จเสียที ยอนอีเหมือนจะเข้าใจขึ้นมาหน่อยแล้ว
