จากตัวโดเบอร์แมนเป็นของจริงไร้ซึ่งการพยายามปรุงแต่ง เขาเป็นคนประเภทที่ต่อให้จับไปอยู่ต่อหน้าราชาแห่งสัตว์ร้ายก็ยังรักษาความเยือกเย็นไว้ได้ ท่าทีของแขกผู้มาเยือนทำให้โมแปรู้สึกได้ถึงความหวังส่องแสงเรืองรอง เหมือนกับมองเห็นจุดจบของการลงโทษในครั้งนี้อยู่อีกไม่ไกลเกินเอื้อม โดเบอร์แมนแตะไหล่โมแปเบา ๆ ก่อนจะเริ่มพูดเข้าประเด็น
– ผมมีงานให้คุณโมแปทำครับ คุณเป็นผู้มีพลังเร้นกายใช่ไหมครับ?
– ครับ ก็ใช่ครับ…
– ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณโมแปคือผู้ติดตามใน 「สังกัด」 ของเอสเปอร์แทฮาจินครับ คุณได้เลื่อนขั้นแล้วนะครับ
– สะ สะ สะ สังกัดเหรอครับ?! ผมน่ะเหรอครับ?
ช่วงเวลาสุดทรหดที่ทดสอบเขามาตลอดก็เพื่อช่วงเวลานี้เองหรือนี่ สีหน้าของโมแปเบิกบานขึ้นอย่างทันตาเห็น
ชื่อเสียงของแทฮาจินแพร่กระจายไปนอกดิไอแลนและดังกระฉ่อนไปทั่วทั้งทวีป การได้อยู่ใน 「สังกัด」 ของเขามีความหมายในหลาย ๆ ด้าน เพราะเขามีฝีมือโดดเด่นเหนือใคร แม้กระทั่งจากในบรรดาเอสเปอร์ระดับ S ด้วยกันเองซึ่งมีเพียงแค่สิบกว่าคนทั่วโลก ด้วยเหตุนั้นมันจึงเป็นข้อเสนอที่แทบเรียกได้ว่าเป็นปาฏิหาริย์สำหรับโมแปที่เป็นเพียงเอสเปอร์ระดับ B+ เลยก็ว่าได้
พอได้ยินคำ