แต่หยดเดียว ดอกเบญจมาศสีขาวดอกหนึ่งที่ถูกนำไปวางไว้อย่างเงียบ ๆ ดูหม่นหมองอย่างไม่น่าเชื่อ
เธอคิดไม่ตกว่าจะบอกยอนอีเสียตั้งแต่ตอนนี้ดีหรือไม่ เพราะตอนนี้ความรู้สึกของเธอที่มีต่อจูแดยองคือความหวาดกลัว บอกเพื่อนรักไปว่านับวันเขายิ่งรุนแรงมากขึ้นทุกที บอกออกไปว่ากลัวตัวเองจะ…ลงเอยเหมือนจูมีฮุน
สาเหตุที่ร้องไห้ด้วยความเศร้าโศกในงานศพไม่ใช่เพียงเพราะเพื่อนที่ดีกับเธอได้ตายจากไป แต่เป็นเพราะเธอเข้าใจความรู้สึกนั้นดี เธอรู้สึกเจ็บปวดราวกับว่าตัวเองเป็นจูมีฮุน แต่จู่ ๆ ยอนอีที่ไม่ได้รับรู้เรื่องพวกนี้ก็พูดขึ้นมาว่า
‘มันอาจจะฟังดูเลือดเย็นแต่ฟังฉันเถอะ เรื่องที่จูมีฮุนไปแอบรักเขาข้างเดียวมันน่าเศร้าก็จริง แต่การตายของเขาไม่ใช่ความผิดของคนคนนั้นเลย เธอลองคิดกลับกันดูสิ ถ้าคนที่รักฉันฆ่าตัวตายเพราะทนการเมินเฉยของฉันไม่ได้ นั่นเป็นความผิดของฉันรึเปล่า? เธอจะโมโหและด่าว่าฉันมันแย่ไหม?’
ยอนอีเป็นคนที่มองโลกตามข้อเท็จจริงโดยไม่เอาความรู้สึกเข้ามาตัดสินและสิ่งที่เขาพูดมักจะเป็นความจริงซึ่งยากจะยอมรับ แฟนคนก่อน ๆ ถึงกับเรียกเขาว่าไอ้ขยะเสียด้วยซ้ำ ถึงเพื่อนรักของเธอจะชอบทำตัวแข็งกระด้างเย็นชาแต่อันที
