วันต่อมา
“อะไรนะ?”
น้ำเสียงที่เปล่งออกมาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ โดเบอร์แมนส่ายหน้าเป็นเชิงบอกว่าตนก็ไม่รู้อะไรไปมากกว่านี้เช่นกัน เมื่อวานจูแดยองยังประกาศไปทั่วว่าจะฟ้องอยู่เลยแท้ ๆ แต่จู่ ๆ วันนี้กลับเพิกถอนคำฟ้องร้องไปเสียเฉย ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังได้ยินเรื่องที่ฝ่ายตุลาการได้รับคำสั่งลงมาจากเบื้องบนว่าไม่ให้รับฟ้องเรื่องที่เกี่ยวข้องกับไกด์อียอนอีทั้งหมด
คาดไม่ถึงเลยว่าแบ็กของอียอนอีจะดำเนินการโต้ตอบปัญหาได้รวดเร็วขนาดนี้ หากมีอำนาจเหนือกว่าฝ่ายตุลาการขึ้นไปอีก ก็คงจะมีแต่คนในราชวงศ์เท่านั้นที่ทำได้
ทว่า ทั้งดิออนและเอเลนาต่างก็ทำตัวเหมือนเพิ่งเคยพบกับยอนอีเป็นครั้งแรก แม้กระทั่งตัวเขาเองที่ทำงานขึ้นตรงกับราชวงศ์มานานก็เพิ่งเคยเจอคนคนนี้เป็นครั้งแรกเช่นเดียวกัน
ตึก ตึก ตึก
แทฮาจินเคาะนิ้วเรียวยาวลงบนโต๊ะเป็นจังหวะอย่างใช้ความคิด จากนั้นก็ควักเอาโทรศัพท์มือถือออกมาและกดโทรออกไปที่ไหนสักแห่ง โดเบอร์แมนมองผู้เป็นนายด้วยความสงสัย และเขาคงไม่คิดจะปิดบังจึงเปิดลำโพงให้ได้ยินไปพร้อมกันเสียเลย
– โอ้โห คุณเอสเปอร์แทฮาจินเหรอครับ? โทรมาหากันซะด้วยนะครับเนี่ย
เสียงจากปลายสายเป็นเสียงของ
