บ? รู้สึกคุ้น ๆ หน้าคุณยังไงก็ไม่รู้”
เมื่อไม่มีธุระกับที่นี่แล้ว ชายหนุ่มจึงเปลี่ยนเส้นทางเดินไปที่ลิฟต์พร้อมกับโดเบอร์แมน เขาแนะนำตัวเองด้วยท่าทีเฉยเมย
“ดีคอลครับ เป็นเอสเปอร์ที่ทำงานตำแหน่งผู้มีพลังพิเศษฟื้นฟูสภาพ ผมผ่านเข้าออกตำหนักสุริยันอยู่บ่อย ๆ คุณน่าจะคุ้นตาอยู่บ้าง”
“อ๋อ…! ผู้มีพลังพิเศษฟื้นฟูสภาพ! ใช่คนที่ช่วยฟื้นฟูห้องปฏิบัติการเมื่อคราวก่อนหรือเปล่าครับ? แหม ตอนนั้นคุณทำให้มันกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้เนี้ยบมากเลยนะ ฝีมือยอดเยี่ยมมาก ๆ ครับ”
“ไม่หรอกครับ”
ดีคอลลูบใบหูของตัวเองอย่างเขินอาย แม้จะดูเป็นคนนิ่ง ๆ เงียบ ๆ แต่เวลาโดนชมซึ่ง ๆ หน้าก็อดทำตัวไม่ถูกไม่ได้ เห็นแบบนั้นโดเบอร์แมนจึงได้ทีพูดขึ้นอย่างร่าเริงแบบที่ไม่ได้เป็นมานาน
“ถ้าจะมาหาคุณเอสเปอร์ดิออน แทนที่จะมาที่ศูนย์ผมว่าคุณไปที่วังหลวงน่าจะมีโอกาสได้เจอเขามากกว่านะครับ คุณดีคอลก็ทำงานที่วังไม่ใช่เหรอครับ?”
จู่ ๆ ดีคอลที่เพิ่งแสดงท่าทีกระตือรือร้นที่จะพูดคุยก็ปิดปากเงียบ เขาก้มลงมองพื้นครู่หนึ่งแล้วลูบจับใบหูตัวเองอีกครั้ง
“จากนี้ไปผมจะได้มาทำงานที่ศูนย์แล้วครับ ฝ่าบาททรงเห็นชอบว่าความสามารถของผมน่าจะจำเป็นต่อที่นี่มาก