]
“เฮอะ”
อ่านจบแล้วก็ได้แต่เสียงแค่นหัวเราะออกมาโดยไม่รู้ตัว ไม่ทราบว่าไปเอาความมั่นใจมาจากไหนนักหนาถึงกล้าเขียนตอกกลับไปขนาดนี้ แทฮาจินหวนนึกย้อนไปถึงข้อมูลของอียอนอีที่แม้แต่เขาก็ไม่สามารถเข้าไปอ่านได้ เนื่องจากถูกระบุว่าเป็น [ข้อมูลลับสุดยอดระดับชาติ]
“เอาไงดีครับ? สั่งให้ปิดคดีเลยไหมครับ?”
โดเบอร์แมนเอ่ยถามราวกับหวังให้ผู้เป็นนายรับสั่งแบบนั้น แทฮาจินเป็นเอสเปอร์ระดับ S ทั้งยังขึ้นตรงกับราชวงศ์ เขาสามารถใช้อำนาจควบคุมห้องควบคุมกลางของศูนย์ รวมไปถึงเข้าแทรกแซงอำนาจศาลได้ แม้แต่เอกสารข้อมูลส่วนตัวทางกฎหมายก็ยังเรียกมาดูได้อย่างง่ายดาย
แค่เขาเอ่ยปากพูดคำเดียว คำฟ้องร้องของจูแดยองก็จะสูญเปล่า และการแก้แค้นของอียอนอีก็จะบรรลุผลสำเร็จ
แต่ทำไมเขาต้องทำแบบนั้นด้วย
“ไม่ละ ปล่อยไป”
“ครับ…?”
ทำมาเป็นพูดดีว่าจะไปช่วยคนแล้ว [ขอร้อง] กันอย่างนู้นอย่างนี้ แถมยังทำให้คนอื่นเขาหงุดหงิดตอนดึกดื่นอีก ที่ไหนได้ดันบึ่งไปกระทืบคนเพื่อผู้หญิงคนนั้นแล้วโดนฟ้องเสียนี่
เห็นได้ชัดว่าอียอนอีอ่อนไหวต่อไกด์ที่ชื่อคิมอึยบินคนนั้นเป็นพิเศษ บนดาดฟ้าตอนฝึกเสมือนจริงนั่นก็ทีหนึ่ง ทันทีที่ถามว่าเป็นแฟนกันเหรอ
