“อียอนอีโดนฟ้องงั้นเหรอ?”
ฮาจินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตกตะลึง ฟากโดเบอร์แมนเองก็คงตกใจเช่นกันจึงพยักหน้าตอบรับผู้เป็นนายอย่างงุนงง
เอสเปอร์หนุ่มพลิกหน้ากระดาษเอกสารรายงาน นัยน์ตาสีแดงก่ำกวาดอ่านเนื้อหาอย่างรวดเร็ว
บาดเจ็บสาหัสเนื่องจากโดนทำร้ายร่างกาย ต้องเข้าพักรักษาตัวในโรงพยาบาลกว่า 12 สัปดาห์… ณ โรงแรม K ห้อง 3501
จูแดยองซึ่งเป็นผู้ร้องทุกข์ได้บันทึกภาพร่างกายของตัวเองแล้วแนบมาเป็นเอกสารหลักฐาน ดูจากสภาพแล้ว เรียกได้ว่าถูกกระทืบมาก็คงไม่ผิดนัก
‘ฝีมืออียอนอีเหรอ?’
บอกตามตรงว่าผิดคาด เพราะเดิมทีเจ้าตัวดูสุภาพเรียบร้อยไม่เหมือนคนที่จะไปอัดใครได้เลยสักนิด แทฮาจินจึงรีบไล่สายตาอ่านคำให้การที่อียอนอีเขียนมา
[ผู้ร้องทุกข์จูแดยองกำลังแสดงพฤติกรรมใช้ความรุนแรงระหว่างคู่รักกับคิมอึยบิน ในฐานะผู้พบเห็นเหตุการณ์จึงไม่สามารถนิ่งเฉยและปล่อยผ่านไปได้ แม้ย้อนเวลากลับไปผมก็ยังยืนยันว่าจะทำเช่นเดิม ผมตัดสินใจไม่แจ้งความเพราะคำนึงถึงสถานะของคิมอึยบินซึ่งเป็นเหยื่อในเหตุการณ์ แต่ในเมื่อเรื่องเป็นแบบนี้แล้ว ผมจึงคิดว่าจะฟ้องกลับและสู้คดีในชั้นศาล ผมไม่รู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อยและไม่ต้องการประนีประนอมยอมความด้วยครับ
