์จนช้ำไปทั้งตัวขนาดนี้ไหม ท่าทางมึงคงอยากไปลงนรกสินะ”
ปั้ก! พลั่ก! โครม!
“อย่างมึงนี่น่าเอาไปโยนไว้ที่สถาบันวิจัยพ่อกูฉิบหาย สวะแบบมึงนี่แหละหนูทดลองชั้นยอดเลย ว่าไง? เอาไหมล่ะ?”
ยอนอีเล่นงานอีกฝ่ายอย่างไร้ความปรานี เขาดึงพลังของเอสเปอร์ออกมาแล้วใส่ไม่ยั้ง ตั้งหน้าตั้งตากระทืบคนบนพื้นแบบเอาเป็นเอาตาย ทุกครั้งที่เหวี่ยงขาเตะหนึ่งครั้งก็จะได้ยินเสียงกระดูกแตกตามมาอย่างน่าสยดสยอง
การที่เขาใช้ชีวิตโดยละทิ้งความรุนแรงไม่ใช่เพราะเป็นคนจิตใจดีหรืออะไรทั้งนั้น
แต่เพราะกลัวว่าคู่กรณีจะขาดใจตายไปเสียก่อนถ้าถูกเขากระทืบเข้า เขาไม่อยากให้เป็นแบบนั้นจึงยอมก้มหน้าอดทนมาตลอด ยอนอีเลือกที่จะเมินเฉยต่อการทะเลาะวิวาทอันน่ารำคาญ เพราะมันทำให้ชีวิตของเขาสงบสุขดี
‘แต่ไอ้เดนนรกแบบนี้ต้องตายเท่านั้น’
ยอนอีโมโหจนหน้ามืด เรียวขายาวเตะเสยคางจูแดยองที่แสดงท่าทีขัดขืน เขาขึ้นคร่อมบนหน้าอกของมันแล้วใช้ขากดแขนทั้งสองข้างไว้ไม่ให้ขยับก่อนจะอัดกำปั้นลงบนหน้ามันราวกับกำลังนวดแป้ง
“ตอนนั้นที่มึงคลุ้มคลั่ง กูน่าจะปล่อยให้มึงลงนรกไปซะ”
กำปั้นหนัก ๆ ถูกซัดเข้าที่ใบหน้าตามจังหวะคำพูดแต่ละวรรคตอน
“ไอ้สวะสารเลว มึงจะทดแทนบุญค
